เพราะสุดท้ายแล้วนี่ก็เกี่ยวพันถึงความปลอดภัยในชีวิตเขาเอง!
“เฮ่อ…”
หลังมองส่งต้วนหลิงเทียนจนคนหายไปลับตา หลิ่วเฟิงกู่ก็ก้มลงมองแหวนในมือพลางถอนหายใจ
ไม่ทราบตั้งแต่เมื่อไหร่ แหวนก็ถูกกอบกุมไว้แน่น “ต้วนหลิงเทียน หวังว่าเจ้าจะเก็บเอาคำเตือนข้าไปใส่ใจ…ตอนนี้สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเจ้าคือล้มเลิกการเข้าร่วมการประลอง 16 มณฑลที่พระราชวังฉินไปเสีย กระทั่งเร่งรุดเดินทางออกจากพื้นที่ปกครองของพระราชวังฉินได้เร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดี…”
ด้านนอกเมืองเฉวี่ยโยว
ซู่ม!
ต้วนหลิงเทียนที่เหินร่างทะยานข้ามฟ้าปานดาวตกก็มุ่งหน้าไปทางชายแดนด้านหนึ่งของมณฑลจิ่วโยว เตรียมตัวออกจากมณฑลจิ่วโยว
และต้วนหลิงเทียนเองก็ไม่รู้ว่าตอนนี้เขาสมควรไปไหนดี เช่นนั้นเขาก็ได้แต่เหินร่างไปเรื่อยอย่างไร้จุดหมาย
ในใจเขาเต็มไปด้วยวุ่นวายทั้งสงสัยนัก
“หญิงชรานั่น…ที่แท้นางเป็นใครกันแน่?”
“ในเมื่อนางคิดฆ่าข้า เช่นนั้นนางก็ต้องมีเหตุผลสักอย่าง…แต่หลังจากที่ข้าขึ้นมายังหลิงหลัวเทียน เหมือนข้าจะไม่เคยไปยุ่งกับใครที่อาจจะมีเบื้องหลังยิ่งใหญ่อย่างหญิงชราได้เลยนี่นา?”
…
ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนสงสัย เขาก็เริ่มนึกย้อนถึงเรื่องราวทั้งหมดที่เขาพบเจอตั้งแต่ที่เขาขึ้นมายังหลิงหลัวเทียน เมื่อ 2 ปีครึ่งที่ผ่าน
เขาอยากรู้ให้ได้ว่าหญิงชรานั่นเป็นใคร และมาจากไหนกันแน่
“หรือว่า…จะเป็นนาง?”
