ต้วนหลิงเทียนคิดไม่ออกจริงๆ ว่าไฉนอยู่ๆดีกลับมียอดฝีมือที่ไหนก็ไม่รู้คิดฆ่าเขาได้
การจะฆ่าคนจำต้องมีแรงจูงใจ
แต่เขาไม่ทราบจริงๆแรงจูงใจของหญิงชราท่าคืออะไร
“ต้วนหลิงเทียนเจ้าพึ่งขึ้นมาหลิงหลังเทียนได้ไม่ถึง 3 ปี…แล้วเจ้าไปมีเรื่องกับตัวตนระดับนั้นได้อย่างไรกัน?”
หลิ่วเฟิงกูมองถามต้วนหลิงเทียนด้วยรอยยิ้มแหยๆ
“เอาตรงๆนะเจ้าเมืองหลิ่ว…ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน”
ต้วนหลิงเทียนส่ายหัวไปมา กล่าวตอบไปด้วยความสับสน เพราะเขาไม่รู้จริงๆนางเป็นใครแล้วเขาไปยั่วยุนางตอนไหน
“หรือจะเป็นเพราะโจวทง?”
หลิ่วเฟิงกู่สูดหายใจเข้าลึกๆ ค่อยเอ่ยถาม
“โจวทง?”
ต้วนหลิงเทียนส่ายหัว “ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ข้าพาโจวทงมาให้ท่านฆ่ามีแต่พวกเราไม่กี่คนที่รู้เลย…ข้ารู้พื้นเพโจวทงจากอาวุโสเจิ้งชิวดี แถมเรื่องที่มันตายก็ยังเกี่ยวข้องกับท่านอย่างแยกไม่ออก”
“หากหญิงชราที่ท่านว่า นางมาล้างแค้นให้โจวทงจริง ไฉนจึงเจาะจงถามหาแต่ข้าไม่สนใจท่าน?”
ต้วนหลิงเทียนวิเคราะห์
หลังฟังความคิดของต้วนหลิงเทียน หลิ่วเฟิงกู่ก็พยักหน้า เห็นได้ชัดว่ามันก็เห็นด้วยกับสิ่งที่ต้วนหลิงเทียนว่ามา เพราะมีเหตุผลรองรับชัดเจน “หากเป็นเช่นนั้น…นางมีความแค้นอะไรกับเจ้ากันแน่?”
“หรือ…นางจะเป็นยอดฝีมือที่ถูกอีก 15 มณฑลรวมหัวกันจ้างวานให้มาฆ่าข้า?”
ต้วนหลิงเทียนเอ่ยขึ้นลอยๆ
“ยอดฝีมือที่อีก 15 มณฑลรวมหัวกันจ้างมาฆ่าเจ้า?”
