ขณะพูดสายตาที่หญิงชราใช้มองเถียนจี้หวี่ยิ่งมายิ่งฉายความลึกล้ำ “หากข้าเป็นเจ้า ไม่พ้นต้องพยายามไม่ให้ต้วนหลิงเทียนพลาดการเข้าร่วมการประลอง 16 มณฑลแน่…เพราอย่างไรเสียเจ้าก็พึ่งพูดเองว่าด้วยพลังฝีมือของต้วนหลิงเทียน สมควรได้รับอันดับ 1 โดยง่าย…”
“แถมเป็นเพราะเรื่องนี้ อีก15 มณฑลยังคิดจะฆ่าคน เพื่อกันท่าไม่ให้มันเข้าประลอง…”
สตรีชรากล่าวจบในหนึ่งคำ
“ท่านกล่าวถูกทั้งสิ้น ท่านผู้อาวุโส”
เถียนจี้หวี่เผยยิ้มขื่นขม กล่าวว่า “ข้าไหนเลยอยากจะเห็นต้วนหลิงเทียนพลาดการประลอง เพราะข้าต้องการโอสถต้าหลัวจริงๆ…แต่ในตอนที่ต้วนหลิงเทียนลาจาก มันไม่ได้บอกข้าไว้ว่ามันจะไปเข้าร่วมการประลองหรือไม่”
“ข้ากระทั่งรับปากมันด้วยซ้ำ ว่าถ้าหากมันมาเข้าร่วมการประลองแล้วคว้าอันดับ 1 ได้จริง ข้าจะแบ่งโอสถต้าหลัวให้มันเม็ดหนึ่ง อย่างไรก็ตามข้าดูจากท่าทีของมันแล้ว มันไม่คล้ายจะสนใจเข้าร่วมการประลองแม้แต่น้อย เพราะไม่อยากเสี่ยงเปิดโอกาสให้อีก 15 มณฑลส่งคนมาเก็บก่อนได้อันดับแรก”
“ฟังจากที่มันว่า…มันไม่เข้าร่วมประลองก็แล้วไป แต่ถ้าเข้าร่วมการประลองชีวิตก็ต้องตกอยู่ในความเสี่ยงอาจถูกฆ่าตายได้ทุกเมื่อ มันจึงไม่คิดจะเสี่ยงโดยใช่เหตุ”
เถียนจี้หวี่กล่าว
“แล้วเจ้าไม่คิดบังคับให้มันอยู่หรือไร ไฉนถึงปลอยมันไปง่ายๆ?”
สตรีชรากล่าวออกเสียงหนัก
