เถียนจี้หวี่ได้แต่กล่าวตอบออกไปด้วยรอยยิ้มเหยเก
“สำหรับเหตุไฉนที่มันต้องจากไปข้าเองก็รู้ดี…หากอาวุโสต้องากรฟัง ข้าน้อยจะเล่าให้ท่านฟังทั้งหมด”
เถียนจี้หวี่กล่าวเสริม
“พูด!”
ทันใดนั้นสองตาสตรีชราก็หรี่ลง มองจ้องสบตาเถียนจี้หวี่เขม็ง แววตาช่างแหลมคมปานมีดดาบ ยังดุร้ายคล้ายมีสายฟ้าผ่าฟาดออกมา!
“เมื่อ 5 วันก่อน…”
แทบจะทันทีที่สตรีชรากล่าวจบ เถียนจี้หวี่ก็ไม่รอช้าเร่งเล่าเรื่องราวออกมาให้หญิงชราฟังอย่าไร้ลังเล ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นที่ตระกูลหลิวเมื่อ 5 วันก่อนบ้าง…
…
“อายุไม่ถึงร้อยปี…แต่มีพลังฝีมือใกล้เคียงต้าหลัวจินเซียน?”
คิ้วหญิงชราย่นขดเบาๆ
‘เด็กที่ทำให้คุณหนูปิงเอ๋อมีมลทิน…กลับมีความสามารถถึงขนาดนี้?’
สตรีชราอดไม่ได้ที่จะตกใจอยู่บ้าง
อย่างไรก็ตามไม่ทันไรความตกใจขอนางก็สลายหายไป ถูกเจตนาฆ่าฟันอำมหิตเข้ามาแทนที่ ราวกับอยากจะฆ่าต้วนหลิงเทียนให้ตายในเร็ววัน!
“พูดอีกอย่าง…มันกลัวว่าอีก 15 มณฑลจะส่งยอดฝีมือมาฆ่ามัน เช่นนั้นจึงเดินทางออกจากมณฑลจิ่วโยวของเจ้า?”
สตรีชราค่อยๆกล่าวถามออกมาเสียงเย็น
“ใช่”
เถียนจี้หวี่พยักหน้า
“แล้ว…มันได้บอกเอาไว้หรือไม่ ว่ามันจะไปเข้าร่วมการประลอง 16 มณฑลอะไรนั่นที่พระราชังฉินหลังจากนี้อีกปี?”
ขณะกล่าวถามประโยคนี้สอตาสตรีชราก็ฉายแสวูบวาบนัก
“เรื่องนี้…มัน…ไม่ได้บอกข้าไว้”
เถียนจี้หวี่
ไม่มีทางที่มันจะบอกสตรีชราออกไปตามตรง
