!”
ตรวนวิญญาณมหาศาลก่อตัวตรึงร่างของเซี่ยงเสียเอาไว้
เจียงผิงอันใช้ ‘หมัดท าลายล้าง’ อีกครั้ง ครั้งนี้ หมัดท าลายล้างผสานกฎจ านงสัประยุทธ์ขั้นสามและกฎท าลายล้างอันสมบูรณ์แล้ว
ไม่ว่าหมัดนี้จะผ่านที่ใด สุญตาล้วนแหลกเละเป็นจุณ
“หมัดอู๋จี๋ พลังวิญญาณ กฎจ านงสัประยุทธ์… เจ้าคือเจียงผิงอันที่เล่าลือ!”
ในวาระสุดท้าย เซี่ยงเสียคลับคล้ายเดาตัวตนของเจียงผิงอันได้สีหน้าของเขาตกตะลึง
แสงสว่างเรืองรองพุ่งผ่าน แล้วร่างของเซี่ยงเสียก็ถูกทะลวงเป็นสองท่อน โลหิตสาดย้อมสุญตา
ปวงชนจากจวนเจ้าเมืองเทียนหมิงและหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกลมองภาพตรงหน้าตาค้าง
ผู้ฝึกตนขั้นปลายขอบเขตหลอมสุญตาผู้หนึ่งถูกผู้ฝึกตนขั้นต้นขอบเขตหลอมสุญตาสังหารลงในเวลาไม่ถึงชั่วยาม
ก่อนตาย ผู้ฝึกตนชั่วร้ายผู้นั้นพูดอะไรนะ?
เจียงผิงอัน? อัจฉริยะแห่งยุคสมัยผู้นั้น!
เจียงผิงอันมิปรากฏอารมณ์ใดบนสีหน้า มิได้ยินดียินร้ายกับการฆ่ายอดฝีมือไปหนึ่งคน
เขาเช็ดเลือดจากร่าง ดวงตาแหงนมองฟ้าพลางเอ่ยเรียบ ๆ“ขอบเขตนี้ชื่อว่าขอบเขตวิญญาณสวรรค์”
ขณะนี้ เขาไม่ขอให้เต๋าสวรรค์ยอมรับอีกต่อไป ท าเพียงแถลงสัจธรรมเท่านั้น
เขาก้าวบนเส้นทางที่ไม่ต้องการให้ผู้ใดยอมรับ ไม่ว่าผลจะเป็นเช่นไร เขาก็จะก้าวต่อไปสู่เป้าหมายอันเหินห่าง
วิ้ง!
เสียงประหลาดดังก้องในฟ้าดิน แล้วรัศมีเรืองรองเจ็ดสีอันไร้สิ้นสุดก็ปรากฏขึ้นปกคลุมร่างของเจียงผิงอัน
นี่คือพรจากเต๋าสวรรค์ หมอกมงคลเจ็ด
