“เพราะเรื่องนี้ต่อให้ท่านผู้ว่าระวังป้องกันเพียงใดก็ไร้ผล ยากจะปิดปากผู้คนให้มิดได้…สุดท้ายในระนาบเทวโลกแห่งนี้ก็ไม่มีคำสาบานต่อทัณฑ์สวรรค์ ทำให้ไม่ว่าใครที่อยู่ในเหตุการณ์วันนี้ก็ล้วนลอบกระจายข่าวออกไปได้ทั้งสิ้น”
ต้วนหลิงเทียนพูดถึงจุดนี้ก็หยุดลงเล็กน้อย
เถียนจี้หวี่พยักหน้ารับ
เป็นแบบนั้นจริงๆ
“และพอข่าวนี้มันแพร่ไปทั่วเมืองประจำมณฑลจิ่วโยวเมื่อไหร่ ไม่พ้นต้องล่วงรู้ไปถึงหูของผู้ว่าอีก 15 มณฑลแน่นอน…และพออีก 15 มณฑลล่วงรู้ว่าที่มณฑลจิ่วโยวมีจินเซียนที่ร้ายกาจเช่นข้าดำรงอยู่ พวกมันไม่มีทางปล่อยให้ข้ามีชีวิตรอดถึงวันประลอง 16 มณฑลที่พระราชวังฉินแน่นอน”
“ถึงตอนนั้นพวกมันแม้ไม่ส่งยอดฝีมือในมณฑลของตัวเองมา แต่ไม่พ้นต้องลงขันระดมทุนครั้งใหญ่เพื่อจ้างวานยอดฝีมือให้มาฆ่าข้าคาจวนผู้ว่าแห่งนี้แน่! เพราะหากพวกมันระดมทุนกันจริง คงมีทุนมากพอจ้างวานยอดฝีมือที่มีพลังเหนือกว่าผู้ว่าได้ไม่ยากใช่หรือไม่?”
ต้วนหลิงเทียนพูดมาถึงท้ายประโยค ก็หันไปเอ่ยถามเถียนจี้หวี่
“มิผิด”
เถียนจี้หวี่ไม่คิดว่าต้วนหลิงเทียนจะมองเรื่องนี้ออกทะลุปรุโปร่งแต่แรก พอได้ยินคำถามของต้วนหลิงเทียน มันก็พยักหน้าตอบคำไปทันที “ขอเพียงพวกมันทั้งหมดยอมเฉือนเนื้อสักหน่อย ย่อมมีทุนทรัพย์มากพอจ้างวานยอดฝีมือที่เหนือกว่าข้าได้แน่นอน…”
