หลังจากนั้นสักพัก ต้วนหลิงเทียนก็ขอตัวลาเถียนจี้หวี่ กลับหลุมมังกรซ่อน
เพราะก่อนที่เขาจะออกเดินทางไปจากที่นี่ เขายังมีเรื่องต้องทำอีกมาก
และสิ่งที่เขาให้ความสำคัญเป็นลำดับแรกตอนนี้ก็คือ การหลอมโอสถ!
ตอนนี้สมุนไพรสำหรับการหลอมโอสถเขาก็มีแล้ว ยังมีสมุนไพรไว้ให้ลองมือเพียบ ขาดก็แต่เตาหลอมเท่านั้น…
‘จริงสิ! ลองดูในแหวนของอาวุโสตระกูลหลิวก่อนดีกว่า เห็นว่ามันเป็นปรมาจารย์หลอมโอสถระดับต่ำเหมือนกัน เช่นนั้นก็สมควรมีเตาหลอมโอสถส่วนตัว แบบนั้นก็ไม่ต้องออกไปซื้ออีกรอบ’
หลังกลับมาถึงห้องศิลาบ่มเพาะในหลุมมังกรซ่อนแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็หยิบแหวนพื้นที่ออกมาทั้งหมด เป็นแหวนที่เขาได้มาวันนี้สองสามวง หนึ่งในนั้นก็สมควรมีแหวนของหลิวชิงรวมอยู่ด้วย!
‘เจอแล้ว’
หลังต้วนหลิงเทียนลองส่องภายในแหวนสำรวจแหวนไปสักพัก เขาก็เจอแหวนที่สมควรเป็นของหลิวชิง เพราะในแหวนวงนี้ไม่เพียงมีสมุนไพร ยังมีสูตรโอสถและเทียบยาหลายอย่างนัก แน่นอนว่าเตาหลอมโอสถก็ด้วย!
สำหรับกองหินอมตะนั้นต้วนหลิงเทียนไม่ได้สนใจเลย
ถึงแม้ในแหวนพื้นที่ของหลิวชิงจะมีหินอมตะไม่น้อย
อย่างไรก็ตามเมื่อเทียบกับหินอมตะระดับสูง 300,000 ก้อนจากทั้ง 2 ตระกูลที่เขากำลังจะได้ในอีก 3 วันหลังจากนี้ หินอมตะกองเล็กๆในแหวนหลิวชิงก็ไม่สลักสำคัญอะไร
“โอสถทั้งหลายในแหวน ล้วนเป็นโอสถทิพย์ระดับต่ำ…หืม? นี่มันโอสถกระตุ้นวิญญาณนี่ มีสูตรหลอมด้วย?!”
