เขาเผาสมุนไพรที่ใช้ในการหลอมโอสถเสริมวิญญาณทิ้งราวฟางข้าว ทำเหมือนทั้งหมดที่ไหม้เกรียมเป็นแค่หญ้าข้างทางไร้ราคา…
ยังดีที่ไม่มีใครอยู่ที่นี่
หาไม่แล้วหากได้มาเห็นฉากเรื่องราวดังกล่าว คงได้แต่ร่ำร้องว่าต้วนหลิงเทียนจะล้างผลาญเกินไปแล้ว!
และในที่สุด ความพยายามครั้งที่ 13 ของต้วนหลิงเทียน เขาก็หลอมสกัดสารตั้งต้นจากสมุนไพรทั้งหมดด้วยเพลิงอมตะสีเทาได้สำเร็จ จากนั้นก็ค่อยๆควบคุมพวกมันให้ลอยลงสู่เตาหลอมอย่างไม่รีบไม่ร้อน และเริ่มต้นกำเนิดการตามขั้นตอนต่อไป…
หลังจากนั้นระหว่างการหลอมไม่ว่าจะควบคุมความร้อน หรือใช้พลังเคี่ยวตัวยาเขาก็ทำได้ดีไม่มีผิดพลาด…
อนิจจาพอถึงขั้นตอนสุดท้ายที่ต้องควบแน่นสารให้เป็นเม็ดโอสถ เตาหลอมโอสถก็เริ่มสั่นไหวครืนๆ!
หลังจากนั้นไม่ทันไร ควันสีดำมืดน่ากลัวก็ฟุ้งโขมงโฉงเฉงขึ้นมา ก่อนกลิ่นเหม็นไหม้หนึ่งจะโชยเตะจมูกต้วนหลิงเทียน…
