หลังต้วนหลิงเทียนเหินร่างจากไปไกลลับตา ตระกูลหลิวที่นำโดยหลิวตงผิงผู้นำตระกูลหลิว ก็พากันระบายลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก อดไม่ได้ที่จะรู้สึกโชคดี ที่พวกมันไม่ได้เอ่ยปากต่อรองเรื่องหินอมตะกับต้วนหลิงเทียนเหมือนผางปิง ไม่งั้นพวกมันคงถูกเรียกร้องเพิ่มเป็น 200,000 หินอมตะระดับสูเหมือนกันแน่!
ตอนนี้อาวุโสตระกูลหลิวหลายคนพอมองหันมองไปยังผางปิง ในแววตาก็อดไม่ได้ที่จะฉายถึงความสงสารเห็นใจ
หินอมตะระดับสูง 200,000 ก้อน!
ต่อให้เป็นตระกูลหลิว หากต้องควักออกมาทันที ก็แทบสิ้นเนื้อประดาตัวแล้ว…
ไม่ต้องกล่าวถึงตระกูลผางที่มีสภาพการณ์ย่ำแย่กว่าเลย
“หลิวตงผิง!”
ผางปิงที่ไม่ได้เหินร่างจากไปทันทีหลังต้วนหลิงเทียนกลับไป หันมามองหลิวตงผิงพลางกล่าวออกด้วยน้ำเสียงเยียบเย็น “วันนี้ที่ข้ามา ล้วนเพราะเพื่อช่วยเหลือตระกูลหลิวของเจ้า…เช่นนั้นหินอมตะระดับสูง 200,000 ก้อนที่ตระกูลผางข้าต้องจ่าย ตระกูลหลิวของพวกเจ้าต้องรับผิดชอบจ่ายให้ข้าครึ่งหนึ่ง!!”
พอผางปิงกล่าวจบคำ สีหน้าหลิวตงผิงผู้นำตระกูลหลิวก็ซีดลงทันใด ทว่าไม่ทันที่มันจะได้โต้แย้งอะไร ผางปิงก็อุ้มผางหยวนที่สิ้นสติหายวับไปกับตา…
…
ณ น่านฟ้าเหนือสถานที่ตั้งค่ายกองทัพมังกรดำของเมืองเฉวี่ยโยว…
