อะไร! คนพวกนี้บอกว่าผางปิงแข็งแกร่งไม่เท่าต้วนหลิงเทียน!?
‘นี่…นี่มันเป็นไปได้ยังไง!?’
‘ในมณฑลจิ่วโยว อาวุโสผางปิงนับว่าร้ายกาจนัก! นอกจากข้าก็เพียงอ่อนด้อยกว่าผู้พิทักษ์โจวทงที่พึ่งตกตายไปเท่านั้น…ยังได้รับการยอมรับให้เป็นอันดับ 1 ใต้ต้าหลัวจนเซียนมาหลายร้อยปี…’
‘แต่พลังฝีมือของผางปิง ยังสู้ต้วนหลิงเทียนไม่ได้อีกหรือ?’
เถียนจี้หวี่รู้สึกเหลือเชื่อนัก แต่ขณะเดียวกันมันก็หันไปมองผางปิงด้วยสายตาไถ่ถามว่ายังไงกันแน่
ผางปิงที่เห็นสายตาของเถียนจี้หวี่ ย่อมทราบดีว่าเถียนจี้หวี่คิดอะไรอยู่ จึงได้แต่พยักหน้าอย่างขื่นขม กล่าวออกด้วยน้ำเสียงไร้กำลังว่า “เรียนใต้เท้าผู้ว่า…พลังข้าเทียบต้วนหลิงเทียนไม่ได้จริงๆ!”
ตอนนี้ผางปิงที่ตรวจสอบกลิ่นอายเลือดเนื้อของต้วนหลิงเทียนแล้ว ย่อมยืนยันได้ชัดเจนว่าอีกฝ่ายอายุไม่ถึงร้อยปี
ในใจมันเสมือนมีห่ามรสุมกระหน่ำครั้งใหญ่…
คนอายุไม่ถึงร้อยแต่เหนือกว่ามัน?
“เช่นนั้น…อาวุโสหลิวเชียน ถูกต้วนหลิงเทียนฆ่าไปจริงๆ?”
เถียนจี้หวี่กล่าวถามด้วยสายตาเหลือเชื่อ
“ใช่”
ผางปิงตอบรับ ก่อนพูดเสริมว่า “เรื่องนี้ข้ามิมีอันใดจะกล่าว…แต่ทุกคนในที่นี้สามารถเป็นพยานได้”
หลังได้รับฟังคำยืนยันแล้ว เถียนจี้หวี่ก็หันขวับไปจับจ้องต้วนหลิงเทียนทันที
มันคลี่ยิ้มสดใสออกมา มองถามต้วนหลิงเทียนด้ยท่าทีอ่อนโยน “ต้วนหลิงเทียน…นี่เจ้าฆ่าอาวุโสหลิวเชียนไปหรือ?”
“ใช่”
