และพอเสียงกล่าวของหลิวเชียนดังจบคำ ทุกสายตากลางฟ้า ก็หันขวับไปจับจ้องผางปิงเป็นสายตาเดียวกัน!
เพราะสุดท้ายแล้วผางปิงก็คือผู้ที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นอันดับ 1 ใต้ต้าหลัวจินเซียนแห่งมณฑลจิ่วโยว!
หลิวเชียนกล่าวออกมาแบบนั้น ไม่ต่างอะไรกับกล่าวคำดูเบาผางปิงตรงๆ และเห็นชายหนุ่มชุดม่วงเหนือกว่า!
“ข้าเทียบมันไม่ได้…”
เผชิญกับสายตาของทุกคนที่มองจ้องมา ผางปิงได้แต่ตอบไปตามตรงอย่างทอดถอนใจ มองต้วนหลิงเทียนอีกรอบสายตาก็เผยให้เห็นถึงความหวาดกลัว!
“ไม่จริง…เป็นไปไม่ได้! ไฉนเป็นแบบนี้ไปได้!?”
หลิวจั่วหลินที่แต่เดิมเต็มไปด้วยความมั่นใจในตัวหลิวเชียน พอเห็นหลิวเชียนแพ้พ่าย และเห็นผางปิงกล่าวออกมาอย่างทอดถอนใจว่าพลังฝีมือไม่สู้ชายหนุ่มชุดม่วง สีหน้ามันก็เปลี่ยนไปใหญ่หลวงอย่างไม่อาจห้าม ซีดไปราวกับศพ!
สีหน้าผางหยวนข้างหลิวจั่วหลินเองก็บิดเบี้ยวอัปลักษณ์นัก
เพราะเรื่องนี้หมายความว่าอะไรนางรู้ดี!
ความความว่าผู้ช่วยเหลือที่นางร้องขอมา ไม่เว้นมือดีที่สุดในตระกูลหลิว…ไม่อาจรับมือชายหนุ่มชุดม่วงเบื้องหน้าที่คิดจะฆ่าลูกชายของนางได้สักคน!
“ท่านลุง…น้องรอง…พวกท่านรีบแจ้งท่านผู้ว่าเร็วเข้า!!”
ในขณะที่ผางหยวนกำลังใจเสียไปด้วยความหวาดกลัว นางก็นึกอะไรได้ออกเร่งตะโกนเตือนผางปิงกับหลิวเชียนทันที ว่าให้ทั้งคู่รีบแจ้งผู้ว่าการมณฑล!
ในความคิดนาง
