ต้วนหลิงเทียนมองผางปิงด้วยสายตาเฉยเมย กล่าวว่า “ข้าขอแนะนำว่าท่านอย่าได้สอดมือมายุ่งเรื่องนี้จะดีกว่า…หาไม่แล้วเกรงว่าท่านจะลากตระกูลผางให้ลงปลักนี้ด้วย”
กล่าวถึงท้ายประโยค แววตาต้วนหลิงเทียนก็เปลี่ยนไปเป็นดุร้าย ราวกับจะกลืนกินเลือดเนื้อผู้คน
ตั้งแต่ที่ได้ยินหลิวเชียนเรียกหาอีกฝ่ายว่าอาวุโสผางปิง ต้วนหลิงเทียนย่อมรู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายเป็นใคร!
ผางปิง หัวหน้าผู้อาวุโสฝ่ายในของจวนผู้ว่า!
ผางปิงผู้นี้ยังมีพลังฝีมือกล้าแข็งเหนือกว่าอาวุโสเจิ้งชิวที่เขารู้จักเสียอีก
นอกจากนั้นผางปิงยังได้รับการยอมรับจากผู้คน ว่าเป็นอันดับ 1 ใต้ต้าหลัวจินเซียน!
“ช่างคุยโวโอ้อวดนัก!”
แทบจะพร้อมกันกับที่เสียงต้วนหลิงเทียนดังจบคำ ผางปิงที่หายตกใจก็เริ่มมีโมโหขึ้นมา สีผิวของมันแดงขึ้นพิกล คนคล้ายกลายเป็นพยัคฆ์พิโรธในฉับพลัน สายตาที่ใช้มองต้วนหลิงเทียนทวีความดุร้ายน่ากลัวนัก!
แรงกดดันพลังอันน่าร้ายกาจ เริ่มปะทุออกจากร่างของมัน กวาดทับไปทางต้วนหลงเทียน!
“เจ้าที่แท้เป็นผู้ใดกันแน่?”
ในขณะที่ผางปิงกำลังถลึงตามองต้วนหลิงเทียนอย่างดุดัน หลิวเชียนที่เป็นอาวุโสฝ่ายในของจวนผู้ว่าเหมือนผางปิงก็มองจ้องต้วนหลิงเทียน ถามออกเสียงหนัก
เมื่อครู่มันได้สนทนาผ่านพลังกับพี่ชายอย่างหลิวตงผิงเรียบร้อย จึงได้รับทราบเรื่องราวทั้งหมด