ยังได้รู้ด้วยว่าชายหนุ่มเบื้องหน้าร้ายกาจมิใช่ชั่ว ถึงขั้นเข่นฆ่าปรมาจารย์หลอมโอสถอมตะระดับต่ำ หลิวชิง ได้ในชั่วพริบตา…
จวบจนตายหลิวชิงไม่อาจตอบสนองสิ่งใดได้ทัน
เพียงมันได้ฟังก็ยืนยันได้แทบจะทันที
ชายหนุ่มชุดม่วงคนนี้ อย่างน้อยๆก็ต้องเป็นจินเซียนตะวันม่วง!
“ข้าเป็นใครไม่สำคัญหรอก…”
ได้ยินคำถามของหลิวเชียน ต้วนหลิงเทียนก็เพียงกล่าวตอบออกมาด้วยน้ำเสียงเฉยเมย “วันนี้ตราบใดที่ตระกูลหลิวของพวกเจ้าฆ่าหลิวจั่วหลินต่อหน้าข้า และมอบหินอมตะระดับสูงให้ข้าหนึ่งแสนก้อน เรื่องราวความบาดหมางระหว่างตระกูลหลิวกับข้าเป็นอันจบกัน…ข้าเชื่อว่าอาวุโสหลิวเชียนเป็นคนฉลาด”
กล่าวถึงท้ายประโยค สองตาต้วนหลิงเทียนก็มองจ้องหลิวเชียนอย่างลึกล้ำ
วาจากล่าวคำของต้วนหลิงเทียน ทำให้ผู้ฟังโดยรอบถึงกับเงียบไปไร้คำจะกล่าวอยู่พักหนึ่ง!
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเหล่าอาวุโสทั่วไปของตระกูลหลิว ถึงกับเบิกตากว้างมองต้วนหลิงเทียนอย่างเหลือเชื่อ สีหน้าแลดูอึ้งทึ่งตะลึงงันนัก…
“เจ้าหนุ่มคนนี้…วาจามันช่างโอหังนัก!”
“มันไม่เพียงต้องการให้ตระกูลหลิววเราประหารนายน้อยหลิน ยังจะให้ตระกูลหลิวเรามอบหินอมตะระดับสูงให้มันแสนก้อนอีก!”
“เหอๆ หินอมตะระดับสูงแสนก้อนหรือ…ให้รวบรวมหินอมตะระดับสูงทั้งหมดในตระกูลหลิวเราตอนนี้ เกรงว่ายังมีไม่ถึงเลยไม่ใช่รึไง?”
