ส่วนอาวุโสสูงที่มีรูปลักษณ์เป็นชายวัยกลางคนร่างสูงแลดูบึกบึนของสกุลหลิวนั้น มันมองจ้องต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาชืดชา กล่าวออกด้วยน้ำเสียงเยียบเย็น “ข้าไม่สนว่าเจ้าจักเป็นผู้ใดมาจากไหน…แต่เคยได้ยินหรือไม่ ‘มังกรพลัดถิ่น มิอาจสู้งูดินเจ้าที่!’ ที่นี่คือตระกูลหลิวแห่งมณฑลจิ่วโยว หากเจ้ายังรู้ผิดชอบชั่วดีก็รีบจากไปเสียเถอะ!!”
“อ้อ แล้วหากข้าไม่อยากไปล่ะ?”
ต้วนหลิงเทียนหยีตามองอาวุโสสูงร่างบึกบึนสกุลหลิว พลางกล่าวออกด้วยน้ำเสียงไม่อ่อนน้อมไม่ถือดี เพียงตั้งแง่
“ไม่อยากไป? เช่นนั้นวันนี้เจ้าก็อย่าได้หวังว่าจักได้ไปไหน!!”
อาวุโสตระกูลหลิวในรูปลักษณ์ชายวัยกลางคนร่างกำยำ หน้าจมลงทันใด ทั่วร่างเผยเจตนาฆ่าฟันออกมาอย่างไม่คิดจะกักเก็บ มองต้วนหลิงเทียนอีกครั้ง สายตาทำราวกับกำลังมองคนตาย!
นอกจากดำรงตำแหน่งอาวุโสสูงของตระกูลหลิวแล้ว มันผู้นี้ยังเป็นถึงปรมาจารย์หลอมโอสถอมตะ 1 ใน 3 คนของมณฑลจิ่วโยวอีกด้วย!
โดยปกติแล้ว แม้จะเป็นผู้ว่าการมณฑลจิ่วโยว ‘เถียนจี้หวี่’ พอพบเจอหน้ามัน ก็ยังต้องเรียกหามันอย่างให้เกียรติว่า ปรมาจารย์หลิว!
เพราะท้ายที่สุดแล้วปรมาจารย์หลอมโอสถอมตะระดับต่ำ ที่อย่างน้อยๆก็ต้องมีเพลิงอมตะระดับต่ำอยู่ในร่างเช่นมัน หากเลือกยอมตาย ต่อให้เป็นต้าหลัวจินเซียนก็ไม่รอด!
