ชายชราผมสีดอกเลาในชุดเทาอ่อนที่มีใบหน้าอ่อนกว่าวัย เอ่ยถามขึ้น
“ท่านลุงรอง…”
พอได้ฟัง หลิวตงผิงก็ตอบคำของชายชราด้วยน้ำเสียงเคารพทันที “เรื่องราวเป็นเช่นนี้…”
จากนั้นหลิวตงผิงก็กล่าวเล่าเรื่องราวทั้งหมดออกไป วาจาที่กล่าวยังเป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นตามความเป็นจริง ไม่ได้ปิดบังทั้งเสริมแต่งอะไรแม้แต่น้อย…
ขณะเดียวกันคนของตระกูลหลิวทั้งหลายที่มาถึงแล้ว พอได้ฟังก็ทราบว่าที่แท้เรื่องนี้เกิดขึ้นจากหลิวจั่วหลิน บุตรชายคนเดียวของหลิวตงผิงล้วนๆ! กระทั่งหลิวจั่วหลินยังเป็นฝ่ายไปหาเรื่องและกระทำผิดต่อผู้อื่นเขาก่อน…ทำให้ทุกคนหันไปถลึงตามองหลิวจั่วหลินด้วยสายตาดุร้ายหมายทุบตีมันให้ตาย!!
“ชายหนุ่มชุดม่วงผู้นี้ดูแล้ว ท่าทางความเป็นมาของมันหาได้ธรรมดาสามัญไม่!”
“หากความเป็นมาของผู้อื่นธรรมดามัญ ไฉนผู้อื่นยังกล้าบุกมาตระกูลหลิวเรา ทั้งรอคำอธิบายอยู่ตัวคนเดียวเช่นนี้เล่า?”
“กระทั่งอาวุโสสูงทั้ง 2 มาแล้ว…ข้ายังมิเห็นว่ามันจะเผยอาการหวั่นหวาดอันใด หรือมันไม่กลัวอาวุโสสูงทั้ง 2 ของตระกูลหลิวเราจริงๆ?”
…
หลังจากทราบเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น สายตาของเหล่าอาวุโสตระกูลหลิวกลุ่มแรกที่ใช้มองต้วนหลิงเทียน ก็เผยความหวาดกลัวขึ้นหลายส่วน!
“ฮึ่ม!”
