ขณะกล่าวประโยคนี้ใบหน้าหลิวตงผิงก็กระตุกไม่น้อย แววตายังเต็มไปด้วยโทสะ เห็นชัดว่ามันกำลังระงับไว้เต็มทน
ถึงแม้มันจะไม่รู้จักพื้นเพความเป็นมาของชายหนุ่มชุดม่วงเบื้องหน้า
อย่างไรก็ตามพอพิจารณาจาเรื่องเล่าที่ลูกชายมันประสบพบเจอ มันก็ตัดสินได้ทันทีว่าชายหนุ่มชุดม่วงผู้นี้ หากไม่ใช่ยอดคนอันมีความเป็นมายิ่งใหญ่ ก็เป็นคนที่กำลังเสแสร้งวางมาดลี้ลับ!
ในฐานะที่มันเป็นถึงผู้นำตระกูลหลิวมันย่อมไม่กล้าเสี่ยงทำอะไรผลีผลาม ดังนั้นมันเชื่อว่าชายหนุ่มชุดม่วงเบื้องหน้าสมควรมีความเป็นมาไม่ธรรมดาจริงๆ
ตอนนี้อีกฝ่ายถึงกับกล้าติดตามมาคนเดียวเห็นชัดว่าแค่ต้องการหินอมตะระดับสูงเพื่อจบปัญหาที่บุตรชายมันไปก่อไว้…
ถึงแม้ ภูมิหลังอีกฝ่ายอาจไม่ได้เกินมือมัน
อย่างไรก็ตามมันไม่กล้าเสี่ยง
“สักแสนหินอมตะระดับสูงแล้วกัน…ตราบใดที่ผู้นำตระกูลหลิวมอบหินอมตะระดับสูงให้ข้าสักแสนก้อน ข้าจะพิจารณาเรื่องไว้ชีวิตมันดู”
ต้วนหลิงเทียนเอ่ยออกเสียงเบา กล่าวถึงท้ายประโยคก็หันไปมองยังร่างหลิวจั่วหลิน!
แสนหินอมตะระดับสูง!
ที่ต้วนหลิงเทียนเสนอราคาออกไปเท่านี้ เขาดูจากจำนวนหินอมตะระดับสูงที่อยู่ในแหวนพื้นที่ของต้าหลัวจินเซียนอย่างโจวทง ผู้พิทักษ์อันดับ 1 ของจวนผู้ว่าการมณฑลจิ่วโยว!
ในแหวนพื้นที่ของโจวทง มีหินอมตะระดับสูงเก็บไว้ 50,000 ก้อน…
“หินอมตะระดับสูงหนึ่งแสนก้อน…!?”
