‘นี่มันยังไงกันแน่…’
จังหวะนี้เขาอดไม่ได้ที่จะสงสัยขึ้นมาอีกครั้ง
หลังจากพยายามลองใช้ไฟไปอีกหนึ่งก้านธูปต้วนหลิงเทียนก็พบว่า…ให้พยายามอย่างไร เขาก็สามารถดึงเพลิงจากเศษโลหะสีเทามาใช้ได้แค่ส่วนเล็กๆเท่านั้น สุดท้ายเขาก็คร้านดันทุรังสืบต่อ!
‘ไม่รู้ว่า…ไฟสีเทาที่เรียกใช้ได้แค่บางส่วนนี่ จะเอาไปใช้หลอมโอสถหรืออุปกรณ์ได้รึเปล่า…’
‘แถมตอนนี้ถึงจะตรวจสอบตามคำแนะนำแล้ว…แต่ข้าก็บอกไม่ได้อยู่ดีว่าตกลงเพลิงอมตะนี่มันเหมาะกับการหลอมโอสถหรืออุปกรณ์กันแน่…’
เมื่อนู่นก็ไม่ได้นี่ก็ไม่รู้ ต้วนหลิงเทียนก็ได้แต่หอบความสับสนทั้งหมดออกจากถ้ำอันมืดมิด ย้อนกลับมาตามช่องทางเล็กๆขึ้นสู่ผิวดิน มาโผล่ยังปากโพรงถ้ำใกล้ๆเชิงเขา…
‘เอาล่ะ…ตอนนี้กลับไปที่เมืองก่อนดีกว่า’
หลังออกมาถึงด้านนอกแล้ว ความคิดแรกของต้วนหลิงเทียนก็คือย้อนกลับไปยังเมืองประจำมณฑลจิ่วโยว จากนั้นก็ไปหาซื้อพวกวัตถุดิบสมุนไพรที่จำเป็นต้องใช้ในการหลอมโอสถทิพย์ระดับต่ำในเมืองดู ว่าเขาจะใช้เพลิงอมตะสีเทาของเขาหลอมโอสถเสริมวิญญาณได้อย่างราบรื่นรึเปล่า
โอสถเสริมวิญญาณ เป็นโอสถทิพย์ระดับต่ำที่พบได้ทั่วไป ยังมีให้ซื้อหาตามร้านขายโอสถทั้งหลาย ใครที่มีทุนทรัพย์ก็หามาใช้ได้ง่ายๆ
สำหรับวัตถุดิบสมุนไพรที่ใช้ในการหลอมโอสถเสริมวิญญาณ ก็แค่สมุนไพรทั่วไปปลูกง่ายขายคล่อง…
