และคราวนี้ค่ายกลกระบี่สีรุ้งที่ปกคลุมทั่วร่างต้วนหลิงเทียน ก็เริ่มอ่อนจางลง…เพราะรังสีกระบี่มากมายถูกทำลาย! ยิ่งถูกพายุกรวดทรายกับกลุ่มหินที่ไมต่างอะไรจากห่าอุกกาบาตก่อตัวถล่มซ้ำเร็วขึ้นเท่าไหร่ รังสีกระบี่ก็สลายตัวไปเร็วขึ้นเท่านั้น!
ตูม! ตูม! ตูม! ตูม!
…
ในขณะที่ค่ายกลกระบี่ปะทะพลังทำลายต้านทานห่ามรสุมที่ถาโถมจนอ่อนโทรมลงทุกขณะ ร่างต้วนหลิงเทียนก็ทานรับพลังสะท้อนระลอกแล้วระลอกเล่า ร่างสั่นระริก…รู้สึกเสมือนทั่วร่างกำลังถูกทุบตีอย่างแรงไม่หยุด!
“อั๊ค!”
“อ่อค!”
…
โลหิตกระออกปากเขารัวๆ ร่างอันบอบช้ำยิ่งมายิ่งสั่นไหวรุนแรง พลังเซียนอมตะต้นกำเนิดในร่างที่จ่ายออกไปเพื่อสร้างรังสีกระบี่คงสภาวะค่ายกล กำลังลดลงด้วยอัตราเร็วอันน่ากลัว!!
ซ้ำร้ายไม่ว่าจะจ่ายพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดในร่างไปมากเพียงใด หากแต่พายุกรวดทรายกับกลุ่มหินที่ดั่งห่าอุกกาบาตถล่มก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลง ยิ่งมายิ่งสร้างแรงกดดันให้เขามากขึ้น!
ดูท่าแล้วคงใช้เวลาอีกไม่นาน ค่ายกลกระบี่ของต้วนหลิงเทียน ไม่พ้นต้องถูกพายุกรวดทรายและกลุ่มหินฝ่าทำลาย สุดท้ายก็ซัดใส่เขาตรงๆ!
ถึงเวลานั้นต้วนหลิงเทียนไม่พ้นต้องตายแน่นอน!
