ทว่าในห้วงเวลาเป็นตายนั้นเอง…
วู้มมม!!
ปรากฏแสงสลัวๆหนึ่งเรืองรองขึ้นมาจากร่างต้วนหลิงเทียนปกคลุมทั่วทั้งตัวเขาเอาไว้ และพายุกรวดทรายไม่เว้นกลุ่มหินที่ถล่มเข้ามาดั่งห่าอุกกาบาต ก็เสมือนเจอปราการไร้ทลายไม่อาจฝ่าเข้ามาได้ ต่างเริ่มสิ้นพลังอานุภาพ
สุดท้ายทุกสิ่งก็สงบลง
จากนั้นร่างต้วนหลิงเทียนที่ชุดขาดวิ่นจนแทบจะเปลือยเปล่า ก็ร่วงตกลงมา…
อย่างไรก็ตามด้วยความที่ตอนนี้ทั่วร่างของเขาถูกห่อหุ้มไว้ด้วยม่านแสงลี้ลับ เขากลับพลิกตัวลงไปยืนบนพื้นได้อย่างประหลาด อีกทั้งถึงแม้ดวงตาจะปิดลง…ทว่าคนกลับหันไปทำราวกับจะมองจ้องไปที่กลุ่มก้อนเฟลวเพลิงสีเทากลางถ้ำ!
ฟุ่บ!
สายลมกระเพื่อมพัดแผ่วบางเบา เป็นชิ้นส่วนโลหะแตกหักอยู่ๆก็พุ่งขึ้นมาหยุดลอยเหนือศีรษะต้วนหลิงเทียนอย่างอัศจรรย์ และเพียงมองก็รู้ว่าที่ร่างต้วนหลิงเทียนที่สิ้นสติยังยืนอยู่ได้ เป็นเพราะอะไร…
ม่านแสงลี้ลับที่พยุงร่างต้วนหลิงเทียนที่หลับไหลไม่ได้สติ ที่แท้กลับแผ่ออกมาจากชิ้นส่วนโลหะแตกหักนี่เอง! เพราะแสงลี้ลับรอบกายต้วนหลิงเทียนกับแสงลี้ลับที่เรืองรองอยู่รอบตัวมัน มีลักษณะทั้งกลิ่นอายเหมือนกันไม่ผิดเพี้ยน!!
เห็นได้ชัดว่าสถานการณ์ของต้วนหลิงเทียนในตอนนี้ เกี่ยวข้องกับชิ้นส่วนโลหะแตกๆนั่นอย่างไม่อาจแยกออก!
หากต้วนหลิงเทียนยังหลงเหลือสติอยู่ ตอนนี้เขาคงต้องตกใจครั้งใหญ่แน่
