เพราะสุดท้ายแล้วเขาก็ไม่มีทางอยู่ที่มณฑลจิ่วโยวแห่งนี้ได้ตลอด ไหนเลยจะปกป้องหลิ่วเฟิงกู่ได้
“ที่ตัวมันไม่มียันต์อมตะเงาลอยอันใดหรอก ท่านวางใจได้”
ได้ยินคำพูดเป็นกังวลของต้วนหลิงเทียน หลิ่วเฟิงกู่ที่รู้สึกตัวก็กล่าวตอบออกไปทันที
“ไม่มียันต์อมตะเงาลอย?”
ต้วนหลิงเทียนแปลกใจ
“ต้วนหลิงเทียน”
คล้ายเห็นถึงความสงสัยของต้วนหลิงเทียน ฉินอวี่ที่อยู่ข้างๆก็อธิบายออกมาก่อนที่หลิ่วเฟิงกู่จะทันได้ตอบ “ปกติแล้วยันต์อมตะเงาลอยนั้น เป็นอะไรที่ตัวตนขอบเขตต้าหลัวจินเซียนขึ้นไปสามารถสกัดกั้นได้…”
“และผู้ที่จะฆ่าโจวทงได้ก็ต้องมีระดับพลังเหนือต้าหลัวจินเซียนอยู่แล้ว…เช่นนั้นเลยไร้ประโยชน์ที่มันจะใช้ยันอมตะเงาลอย”
“บางทีพลังฝึกปรือของเจ้าอาจจะยังไม่บรรลุถึงต้าหลัวจินเซียน แต่ความแข็งแกร่งเจ้าก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าต้าหลัวจินเซียนทั่วไป กระทั่งเหนือกว่าด้วยซ้ำ ไม่งั้นคงยากจะจับเป็นโจวทง…”
“ที่สำคัญก่อนหน้าไม่ใช่เจ้าสามารถสกัดยันต์อมตะสื่อสารมันหรือไร นั่นหมายความว่าถึงโจวทงจะมียันต์อมตะเงาลอยจริง เจ้าก็สามารถสกัดมันได้อยู่ดี…”
ฉินอวี่กล่าวออกมารวดเดียวจบ
“แบบนี้นี่เอง…ข้านึกว่าอาคมของยันต์อมตะเงาลอยจะลึกล้ำจนข้าไม่อาจสัมผัสได้เสียอีก”
พอได้ฟังคำอธิบายของฉินอวี่ ต้วนหลิงเทียนที่เข้าใจก็พอได้ระบายลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก
ปง!
