พอได้เห็นร่างชราสีหน้าซีดเซียวเนื้อตัวเต็มไปด้วยบาดแผลน่าขนลุกโชกเลือด ที่เผยตัวออกมาหลังค่ายกลกระบี่สี่รุ้งที่ผนึกกักคลายตัว ลูกตาของทั้งคู่ก็อดไม่ได้ที่จะหดเล็กลง สีหน้าแววตายังฉายชัดถึงความตกตะลึงเหลือเชื่อยิ่งกว่าก่อนหน้า!!
“อะ…”
“เออะ…”
หลิ่วเฟิงกู่กับผู้เฒ่าหงคราวนี้ถึงกับสะอึกพูดไปไม่เป็นคำ! ยังมองจ้องตาค้างอยู่นาน ยากจะยอมรับความจริงเบื้องหน้า!!
ถึงแม้พวกมันจะไม่ได้เห็นร่างชราที่พึ่งเผยตัวจากค่ายกลกระบี่สีรุ้งที่ล้อมกักมานานหลายปีแล้ว แต่รูปร่างหน้าตาของอีกฝ่ายก็ไม่เคยลบเลือนไปจากความทรงจำของพวกมันเลย!!
ผู้พิทักษ์อันดับ 1 ของจวนผู้ว่าการมณฑลจิ่วโยว โจวทง!
โดยเฉพาะหลิ่วเฟิงกู่ ต่อให้อีกฝ่ายมอดไหม้เป็นเถ้าธุลีมันก็จดจำได้!!
เพราะนี่คือศัตรูที่มันปรารถนาจะฆ่าให้ตายมาหลายปี!!
“หลิ่วเฟิงกู่ เจ้าช่างกล้านัก!!”
ขณะเดียวกัน โจวทงพอหลุดพ้นจากคุกค่ายกลกระบี่สีรุ้ง มันก็ถลึงตามองจ้องหลิ่วเฟิงกู่พลางตะโกนออกเสียงเย็น “เจ้าถึงกับกล้าหาคนมาจัดการกับข้าเช่นนี้…หากข้ารู้แต่แรกวันนั้นข้าคงไม่เห็นแก่หน้าผู้ว่าแล้วไว้ชีวิตเจ้า!!”
ในสายตาของโจวทง ทั้งหมดเป็นเพราะวันนั้นมันเลือกจะไว้ชีวิตหลิ่วเฟิงกู่ มันเลยต้องจบลงเหมือนดั่งวันนี้…
อย่างไรก็ตามมันไม่เคยคิดถึงเลย…
ว่าหากไม่ใช่เพราะต้วนหลิงเทียนคิดไว้ชีวิตมันให้หลิ่วเฟิงกู่ฆ่ากับมือ…มันคงตายตั้งแต่นอกเมืองประจำมณฑลจิ่วโยวไปแล้ว!
