ขณะเดียวกันมันก็เริ่มหันรีหันขวางหมายหาช่องโหว่ค่ายกลกระบี่สีรุ้งที่ล้อมกักผนึกร่างเอาไว้ และคิดปะทุพลังเกรี้ยวกราดแหกค่ายหลบหนีไป…
เพราะตอนนี้อาการบาดเจ็บของมันก็ทุเลาลงมากแล้วเช่นกัน
หากมันดิ้นรนหลบหนีสุดชีวิตล่ะก็ แม้ไม่มั่นใจว่าจะหนีพ้น แต่ก็ไม่แน่ว่าจะหนีไม่รอดเสมอไป!
“อะไร คิดหนีรึ?”
พอเห็นว่าเมืองเฉวี่ยโยวเริ่มปรากฏขึ้นเบื้องหน้าให้เห็นเป็นจุดดำเล็กๆไกลตา อยู่ๆต้วนหลิงเทียนก็โพล่งคำเยียบเย็นออกมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ทั้งยังหันไปหยีตามองโจวทงด้วยสายตาแหลมคม!
เรียกว่าเสียงโพล่งคำเย็นชาของต้วนหลิงเทียน ทำให้โจวทงถึงกับสะดุ้ง! ยังบังเกิดอาการร้อนตัวขึ้นไม่น้อย เร่งหยุดหันรีหันขวางทันที!!
“หึ!”
เมื่อเห็นว่าโจวทงเลิกกลอกตาวุ่นวาย ต้วนหลิงเทียนก็พ่นลมเสียงเย็นออกมาคำหนึ่ง
หลังจากนั้น
ฟั่ฟ! ฟั่ฟ! ฟั่ฟ! ฟั่ฟ!
…
เสียงหอนกระบี่กรีดฟ้าฉับไวดังขึ้น เป็นรังสีกระบี่ในค่ายกลกระบี่สีรุ้งใต้เท้าต้วนหลิงเทียน เริ่มเคลื่อนไหวดุร้าย ยิงพุ่งรังสีกระบี่บางส่วนออกไปหมายเสือกทะลวงจ้วงร่างโจวทงอย่างอำมหิต!
“อย่า—”
พอเห็นว่าไม่พูดไม่จาต้วนหลิงเทียนก็ลงมือด้วยอำมหิต สีหน้าโจวทงก็อดไม่ได้ที่จเปลี่ยนสีไปทันใด มันเร่งรีดเค้นพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดให้ระเบิดปะทุออกมาทันที! ทั่วร่างคล้ายมีเพลิงไฟลุกท่วม ต่อต้านทำลายรังสีกระบี่ที่กักร่างได้บางส่วน!
