เส้นผมสีด ำของเจียงผิงอันร่ำยระบ ำ ปรำณอันชวนสะพรึงจำกร่ำงเขำเปรียบเช่นกระบี่ไร้เทียมทำน ท ำให้ปวงชนรอบข้ำงยำกหำยใจ
คนจำกจวนเจ้ำเมืองทั้งหลำยนิ่งค้ำง
คนผู้นี้เป็นใครกัน?
ปรำณของเขำอยู่เพียงขั้นต้นขอบเขตหลอมสุญตำแท้ ๆ แต่ท ำไมจึงแข็งแกร่งนัก?
ควำมแข็งแกร่งเช่นนี้เกินควำมรู้ควำมเข้ำใจของพวกเขำอย่ำงสิ้นเชิง
หลีหม่ำน ผู้ดูแลหอวำณิชมั่งคั่งกว้ำงไกลพลันคืนสติ เขำคือเจียงผิงอัน อัจฉริยะไร้เทียมทำนผู้เคยประมือร่ำงโกลำหล ดวลเสมอบรรพชนจระเข้
ขอเพียงโจรจำกสมำพันธ์พยัคฆ์ด ำผู้นี้มิได้บรรลุวิชำลับขั้นสูงหรือมีอำวุธวิเศษระดับสูง ก็ยำกจะฆ่ำเจียงผิงอันได้
แต่ก็ยังเป็นกำรยำกส ำหรับเจียงผิงอันในกำรฆ่ำอีกฝ่ำยอยู่ดี
เว้นแต่เจียงผิงอันจะใช้ยอดสมบัติที่เขำมี
เจียงผิงอันคว้ำธงวิญญำณร้ำยกับชุดคลุมสีด ำไว้ได้ มองไปที่เซี่ยงเสีย
ว่ำแล้วเชียว เขำมิได้ตำย แค่บำดเจ็บเท่ำนั้น
ควำมแข็งแกร่งของร่ำงต้นนี้ไม่ได้แข็งแกร่งเท่ำอวตำรร่ำงมำรศักดิ์สิทธิ์ หำกเป็นร่ำงหลัง แม้อีกฝ่ำยจะไม่ตำย ก็ต้องระเบิดไปครึ่งร่ำงแล้วแน่ ๆ
“แค่ก ๆ”
เซี่ยงเสียกระอักเลือด กระดูกในตัวหักป่น อวัยวะภำยในแตกระเบิด สำยตำเคืองแค้นของเขำจ้องมองเจียงผิงอันอย่ำงไม่อยำกเชื่อ
ปรำกฏว่ำผู้ฝึกตนระดับต ่ำผู้หนึ่งท ำให้เขำบำดเจ็บได้!
ต่ำงกันหนึ่งขอบเขตย่อยเชียวนะ!
เมื่อเห็นอัสนีหยินบนร่ำงเจียงผิงอัน เซี่ยงเสียก็ทรำบตัวตนของเขำทันที่
“เจ้ำ! ที่แท้ก็เป็นเจ้ำ!
