โจวทงที่คล้ายเทพอัคคีเพียงลอยร่างพร้อมพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดขอบเขตต้าหลัวจินเซียนเฉยๆเท่านั้น หากทว่าไอพลังก็ทำให้บรรยยากาศรอบกายของมันสะท้านสะเทือน!!
ในบรรดาผู้ที่อยู่ ณ ที่นี้ ฉินอวี่กับโจเฟยที่มีพลังฝึกปรืออ่อนด้อย พอถูกกลิ่นอายพลังของโจวทงแผ่มาครอบงำ ทั้งคู่ก็พากันกระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง นั่นเพราะแรงกดดันพลังของตัวตนขอบเขตต้าหลัวจินเซียนมันช่างรุนแรงเหลือเกิน!!
มีเพียงต้วนหลิงเทียนเท่านั้น ที่ยังคงมีสีหน้าสงบแต่ต้นจนนจบ
“อยู่ภายใต้แรงกดดันพลังของข้าโจวทง แต่ยังสามารถรักษาอาการให้สงบอยู่ได้…ต้วนหลิงเทียนเพียงเท่านี้เจ้าก็สามารถภาคภูมิใจได้แล้ว!”
โจวทงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นทีท่าของต้วนหลิงเทียย วาจากล่าวคำทำราวกับตัวเองอยู่เหนือต้วนหลิงเทียนเสียเต็มประดา…
ประหนึ่งมันคือผู้ยิ่งใหญ่ และต้วนหลิงเทียนเป็นแค่มดที่มันจะย่ำเหยียบให้แหลกตอนไหนก็ได้!
อย่างไรก็ตาม ต้วนหลิงเทียนไม่ได้สนใจคำพูดของโจวทงแม้แต่น้อย
“ฉินอวี่”
ต้วนหลิงเทียนหันไปมองพูดกับฉินอวี่ว่า “โจวทงกับโจวเฟยมันมาที่นี่เพราะข้า…เจ้ากลับไปก่อนเถอะ”
“ต้วนหลิงเทียนพวกเรามาด้วยกัน…หากจะกลับก็ต้องกลับไปพร้อมกัน!”
ฉินอวี่รู้ดีว่าต้วนหลิงเทียนพูดเพราะเห็นแก่มัน แต่จะให้มันฉินอวี่ทิ้งสหายแล้วหนีเอาตัวรอดไปคนเดียว มันทำไม่ได้!
“ฮึ่ม!”
