แทบจะเป็นเวลาเดียวกันกับที่เสียงของฉินอวี่ดังขึ้น จนทำให้ต้วนหลิงเทียนย่นคิ้ว โจวทงก็ตะคอกเสียงเย็นออกมาอีกครั้ง “วันนี้พวกเจ้าทั้งสองคน…ไม่ว่าผู้ใดก็อย่าได้คิดไปไหน!!”
โจวทงไม่ใช่คนโง่
หากวันนี้มันมีเป้าหมายเพื่อเอาชีวิตต้วนหลิงเทียน มันคงไม่สนใจเลยว่าฉินอวี่จะอยู่หรือตาย
เพราะถึงฉินอวี่ที่ไม่ตายจะวิ่งโร่ไปฟ้องผู้ว่าขึ้นมา ตอนนั้นผู้ว่าการมณฑลแม้จะมีโมโหมันแค่ไหน แต่ก็คงไม่ถึงขั้นแตกหักกับมันเพียงเพื่อต้วนหลิงเทียนที่ตายไปแล้วแน่นอน! เพราะอย่างไรเสียนอกจากตัวผู้ว่าแล้ว ในมณฑลจิ่วโยวก็มีมันเป็นต้าหลัววจินเซียนแค่คนเดียว…คุณค่าของมันย่อมมากกว่าคนตาย!!
ทว่าหากต้วนหลิงเทียนยังมีชีวิตอยู่ คุณค่าของต้วนหลิงเทียนก็มีแต่จะเหนือกว่ามัน ไม่ได้ด้อยไปกว่ามันแม้แต่นิดเดียว!!
มีแค่ต้วนหลิงเทียนตายไปเท่านั้น มันถึงจะมีค่ามากกว่า!
แต่วันนี้มันไม่ได้มาเพื่อฆ่าต้วนหลิงเทียน!
หรืออย่างน้อย ก็ยังไม่คิดจะฆ่าต้วนหลิงเทียนในเร็วๆนี้!
ถึงแม้ว่าวันหนึ่งมันจะฆ่าต้วนหลิงเทียน แต่มันจะลงมือหลังได้รับวรยุทธ์อมตะและเวทย์พลังระดับสวรรค์ทั้งหมดที่ต้วนหลิงเทียนมีแล้วเท่านั้น!
ในสถานการณ์ดังกล่าว มันไหนเลยจะปล่อยให้ฉินอวี่เป็นดั่งปลาที่เล็ดลอดร่างแหไปฟ้องผู้ว่าได้? ยิ่งถ้าผู้ว่ารู้เรื่องที่ต้วนหลิงเทียนมีทักษะระดับสวรรค์ขึ้นมา ไม่พ้นอีกฝ่ายต้องสอดมือมาเข้ายุ่งแน่!
