ถึงตอนนั้นหากมันคิดจะบีบคั้นต้วนหลิงเทียนให้ส่งมอบวรยุทธ์อมตะหรือเวทย์พลังระดับสววรรค์ทั้งหมดมา ย่อมยากยิ่งกว่าปีนป่ายขึ้นสวรรค์!
ด้านหนึ่งคือโอสถต้าหลัว ที่ไม่รู้ว่าจะได้หรือไม่ได้…
ส่วนอีกด้านนั้น คือโอกาสที่จะช่วงชิงวรยุทธ์อมตะทั้งเวทย์พลังระดับสวรรค์ของต้วนหลิงเทียน!
โจวทงเสียเวลาคิดในใจแค่เล็กน้อยก็เลือกอย่างหลังทันที!
“แน่นอนว่าตอนนี้…”
พอได้ยินวาจาที่กล่าวออกด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด ราวไม่คิดเปลี่ยนแปลงของโจวทง สองตาโจวเฟยก็ลุกวาวขึ้นมาทันที เร่งกล่าวคำออกมาด้วยความดีใจต่อว่า “ท่านพ่อบุญธรรมฉลาดยิ่ง…หากท่านปล่อยให้ต้วนหลิงเทียนเข้าร่วมการประลอง 16 มณฑลไป เกรงว่าไม่พ้นมันต้องได้รับความสนใจจากพระราชวังฉินแน่ ถึงตอนนั้นคิดจะแตะต้องมันก็ยากเย็นแล้ว!”
สิ่งที่โจวเฟยกำลังเฝ้ารอก็คือ ‘ผลลัพธ์’ ดังกล่าว
‘ต้วนหลิงเทียน…หากเทียบกับโอสถต้าหลัวที่ไม่รู้ว่าจะได้หรือไม่ได้ วรยุทธ์อมตะทั้งเวทย์พลังระดับสวรรค์ของเจ้าจะอย่างไรก็ต้องเย้ายวนใจพ่อบุญธรรมมากกว่า! เจ้าล้างคอรอได้เลย…พ่อบุญธรรมข้าเค้นเอาวรยุทธ์อมตะกับเวทย์พลังระดับสวรรค์มาจากเจ้าได้เมื่อไหร่ เมื่อนั้นก็คือวันตายของเจ้า!’
ในขณะที่กล่าวประจบโจวทง ในใจของโจวเฟยก็คิดไปด้วยอำมหิตสองตายังฉายแววดุร้ายเยียบเย็น
“ท่านพ่อบุญธรรม”
