โจวเฟยกล่าวต่อ “ตอนนี้ท่านผู้ว่าให้ความสนใจกับต้วนหลิงเทียนนัก…หากท่านคิดจัดการต้วนหลิงเทียนที่จวนผู้ว่า ข้าเกรงว่าคงเป็นไปไม่ได้เลย ยิ่งไปกว่านั้นหากท่านจับต้วนหลิงเทียนมาเค้นเอาวรยุทธ์อมตะทั้งเวทย์พลังที่นี่ แล้วเกิดผู้ว่ารู้ขึ้นมา…”
“ถึงตอนนั้นหากผู้ว่าคิดแบ่งปันวรยุทธ์อมตะและเวทย์พลังกับท่านก็แล้วไป…แต่ถ้าไม่ต้องการและยืนกรานให้ต้วนหลิงเทียนเข้าร่วมการประลอง 16 มณฑลต่อ…ข้าเกรงว่าท่านคงสิ้นวาสนาจะได้ถือครองวรยุทธ์อมตะทั้งเวทย์พลังระดับสวรรค์แล้วจริงๆ”
“อีกทั้ง…หากต้วนหลิงเทียนได้เข้าร่วมงานประลอง 16 มณฑลของพระราชวังฉิน มันไม่พ้นต้องได้รับความสนใจจากพระราชวังฉินแน่! ถึงตอนนั้นอย่าว่าแต่ท่าน กระทั่งผู้ว่าเองยังไม่มีอำนาจทำอะไรกับมัน”
“ที่สำคัญคือมันอาจเป็นผู้ที่หลิ่วเฟิงกู่จงใจเพาะสร้างขึ้นมาให้จัดการกับท่านโดยเฉพาะ…อย่างไรมันก็มีอายุไม่ถึงร้อยปี ไม่นานมันต้องก้าวหน้าและเติบโตอย่างรวดเร็วแน่นอน…สุดท้ายก็ต้องย้อนกลับมาเป็นภัยต่อท่าน!”
หลังกล่าวจบแล้ว โจวเฟยยังกล่าวความเดาออกมาราวกับมันมองในมุมโจวทง
“เฟยเอ๋อ เจ้านับว่ามีหัวคิดดี”
