ได้ยินเรื่องราวที่โจวเฟยเล่าออกมา โจทงรู้สึกเสมือนกำลังฟังนิทานอาหรับราตรีไม่น้อย ไม่เชื่อเลยสักนิด!
ล้อกันเล่นหรือไร?!
ผู้ที่พึ่งขึ้นสวรรค์มายังหลิงหลัวเทียนเมื่อ 2 ปีก่อน และเป็นแค่เซียนอมตะสวรรค์ ยังจะมีพลังฝีมือสูงถึงขนาดนี้ได้ยังไง? ไม่เพียงเอาชนะ…ยังตัดแขนตัดขาบุตรชายบุญธรรมมันทิ้งได้ง่ายๆ!!
“ท่านพ่อบุญธรรม ทุกสิ่งที่ข้าพูดล้วนเป็นความจริง…หากท่านพ่อบุญธรรมไม่เชื่อ ก็สามารถไปตรวจสอบเรื่องราวที่ค่ายกองทัพมังกรเงินของเมืองเฉวี่ยโยวได้!”
เมื่อเห็นว่าโจวทงไม่เชื่อที่มันพูด โจวเฟยก็เร่งกล่าวรับประกันออกไปทันที
“เมืองเฉวี่ยโยว?”
และพอได้ยินวาจาดังกล่าวของโจวเฟย สองตาโจวทงก็หดเล็กลงทันใดยังฉายแสงเย็นวาบขึ้นในแววตา “เจ้าเมืองเฉวี่ยโยวนั่น…หากข้าจำไม่ผิดก็คือหลิ่วเฟิงกู่ใช่หรือไม่?”
“เป็นมัน!”
โจวเฟยเร่งตอบออกไปทันที กระทั่งคล้ายมันฉุกคิดอะไรได้ออก ยังกล่าวเสริมออกไปอย่างไม่รอช้า “ข้าได้ยินผู้บัญชาการกองทัพมังกรเงินนามเหมียวไหลหลงบอกมาอีกว่า ก่อนที่ต้วนหลิงเทียนจะเดินทางมาเมืองประจำมณฑลเรา…หลิ่วเฟิงกู่ปฏิบัติกับต้วนหลิงเทียนเป็นอย่างดี”
“กระทั่งหลิ่วเฟิงกู่ผู้นั้น ถึงขั้นให้ต้วนหลิงเทียนเข้าใช้ห้องบ่มเพาะส่วนตัวของมัน…และในละแวกเมืองเฉวี่ยโยวห้องบ่มเพาะส่วนตัวของมันก็นับว่ามีสภาพแวดล้อมในการบ่มเพาะดีที่สุดแล้ว!”
