ทันใดนั้นปากของประมุขนิกายสือหังเซียนก็เริ่มกล่าวพึมพำออกมาไม่กี่คำ ขณะกล่าวจิตสังหารในแววตายังลุกโชนขึ้นมาดั่งไฟลามทุ่ง ปานจะผลาญเผาสรรพสิ่งให้มอดไหม้!
…
วันเวลาค่อยๆไหลผ่านไปอย่างเงียบงัน
…
ณ ค่ายกองทัพมังกรเงิน เมืองเฉวี่ยโยว
ในกระโจมผู้บัญชาการของกองทัพมังกรเงิน เหมียวไหลหลง วันนี้ปรากฏร่างคน 3 คนยืนอยู่หน้าร่าหนึ่งที่นั่งอยู่
“เจ้า…เจ้าแน่ใจว่าต้วนหลิงเทียนนั่นมันเป็นแค่ผู้ที่พึ่งขึ้นสวรรค์มายังหลิงหลัวเทียนเมื่อ 2 ปีก่อน และเป็นแค่เซียนอมตะสวรรค์?!”
ภายในกระโจม ชายหนุ่มที่นั่งอยู่เพียงคนเดียวกำลังมองจ้องไปยัง 1 ใน 3 ร่างที่ยืนอยู่ จี้ถามออกไปเสียงเข้ม
หากมีคนของกองทัพมังกรเงินมาอยู่ตรงนี้สักคน ย่อมบอกได้ทันทีว่าผู้ที่ถูกชายหนุ่มจี้ถามอยู่ตอนนี้ก็คือ ผู้บัญชาการกองทัพมังกรเงินของพวกมัน เหมียวไหลหลง
ทว่าเหมียวไหลหลง ผู้บัญชาการที่เคยสง่างามน่าเกรงขามของพวกมัน ต่อหน้าชายหนุ่มคนนี้กลับก้มหัวกล่าววาจาสุภาพ แลดูเรียบๆร้อยๆนัก
ไม่ต่างอะไรกับกำลังเผชิญหน้ากับเจ้าเมืองเฉวี่ยโยวอย่างหลิ่วเฟิงกู่!
“นายน้อยเฟย เรื่องนี้ข้าแน่ใจนัก…หากท่านไม่เชื่อข้า เช่นนั้นข้าสามารถพาท่านไปพบเหล่าผู้ที่พึ่งขึ้นสวรรค์มายังหลิงหลัวเทียนพร้อมกันกับต้วนหลิงเทียนเมื่อ 2 ปีก่อนได้ พวกมันย่อมไม่กล้าโกหกท่านแน่นอน นายน้อย!”
เหมียวไหลหลงกล่าวรับประกัน
