ปลี่ยนไปแล้ว”
ดวงตาของหลีหม่านแดงก ่า มองวิญญาณเหล่าผู้บริสุทธิ์ถูกดูดกลืนไป
เซี่ยงเสียตกใจสุดขีด ในใจแสนงุนงง เขาสวมชุดคลุมสีด าของหัวหน้าสมาพันธ์อยู่ชัด ๆ อีกฝ่ายก็มีการฝึกฝนเพียงขั้นต้นขอบเขตหลอมสุญตา จะเห็นตัวตนของเขาได้อย่างไร?
เซี่ยงเสียพลันนึกขึ้นได้ว่าเมื่อครู่ หลีหม่านช าเลืองกลับไปที่ผู้ฝึกตนคนหนึ่งจากไกล ๆ
หรือผู้ฝึกตนคนนั้นจะปากสว่างบอกเขา?
แต่ปราณของอีกฝ่ายมิได้แข็งแกร่ง อยู่เพียงขั้นต้นขอบเขตหลอมสุญตา ยอดฝีมือหรือก็ไม่ใช่ เขาเห็นได้อย่างไร?
“มารดามัน! ตายไปให้หมดนั่นแหละ!”
เซี่ยงเสียผู้หดหู่ใจระเบิดโทสะ
เขาฆ่าคนไปนับล้าน สิ่งนี้จะท าให้เขากลายเป็นเป้าประกาศจับสมาพันธ์พยัคฆ์ด าจะถูกลากไปพัวพัน หัวหน้าสมาพันธ์จะเอาผิดเขาแน่นอน
ด้วยโทสะ เซี่ยงเสียไหวกายมาตรงหน้าผู้ฝึกตนด้านหลัง พร้อมลงมือปิดฉากอย่างรวดเร็ว
จะใช่ผู้ฝึกตนคนนี้ปากสว่างเผยความลับหรือไม่ เขาก็จะสังเวยแก่ธงวิญญาณร้ายอยู่ดี
เซี่ยงเสียมิกล้าแตะต้องคนของหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกล แต่คนเช่นนี้ มีหรือจะไม่กล้าแตะ?
“ระวัง!”
หลีหม่านรีบร้องเตือนอย่างตกใจ แต่ค าเตือนของเขาก็ยังสายไปความเร็วของยอดฝีมือขั้นปลายขอบเขตหลอมสุญตารวดเร็วเกินไปนัก
เซี่ยงเสียโบกธงวิญญาณร้าย เปิดฉากจู่โจมเจียงผิงอัน
เจียงผิงอันดูตกใจลนลาน เงื้อหมัดขึ้นโจมตี
เห็นเช่นนี้ เซี่ยงเสียก็รู้สึกเหยียดหยัน มิคิดสนใจความเร็วและพลังโจมตีโหลยโท่ยเช่นนี้อีก…
ท
