ตอนที่ 2,641 : โอสถต้าหลัว
ณ บ้านพักอาวุโสฝ่ายในของจวนผู้ว่าการมณฑลจิ่วโยว เจิ้งชิว
“ต้วนหลิงเทียนเจ้าสมควรเปลี่ยนนิสัยเจ้าเสีย…ครั้งนี้เจ้ายังนับว่าโชคดีนัก! หาไม่แล้วตามปกติการลงมือทำร้ายโจวเฟยถึงขั้นตัดแขนขาแบบนี้ ต่อให้ไม่ถึงตายเจ้าก็ไม่พ้นถูกถลกหนังทั้งเป็น!”
เจิ้งชิวมองจ้องต้วนหลิงเทียนเขม็ง กล่าวออกเสียงเข้ม
ในสายตามัน
ครึ่งปีที่แล้วหากทูตพิเศษของพระราชวังฉินมาช้าไปแค่ไม่กี่วัน หรือฮ่องเต้ฉินไม่คิดส่งคำพูดมาถึงผู้ว่าล่ะก็ ต้วนหลิงเทียนที่ทำร้ายโจวเฟยลูกบุญธรรมโจวทงไปแบบนั้น ชะตาไม่พ้นถูกลิขิตให้พบหายนะแน่นอน!
โจวทงนั้น เป็นพวกจมไม่ลง!
หากต้วนหลิงเทียนยินยอมเป็นศิษย์ของอีกฝ่ายก็แล้วไป โจวทงอาจจะพอเพิกเฉยเรื่องก่อนหน้าได้
แต่ปัญหาคือมันรู้แต่แรกว่าต้วนหลิงเทียนไม่คิดเป็นศิษย์โจวทง
“คราวนี้เจ้านับว่ารอดพ้นหายนะไปได้…แต่ถ้ามีอีกครั้งเจ้าไม่โชคดีแบบนี้แน่!”
เจิ้งชิวกล่าวออกเสียงเข้ม “พรสวรรค์ของเจ้านั้นไม่ธรรมดา…แต่ในระนาบเทวโลกทั้งมวลรวมทั้งหลิงหลัวเทียนเรา คนที่มีพรสวรค์เช่นเจ้าก็มีไม่น้อย…และในบรรดาอัจฉริยะมากพรสวรรค์เหล่านั้น หลายคนก็จำต้องตายก่อนวัยอันควรเพราะมีนิสัยเช่นเจ้า!”
“ในระนาบเทวโลก หากเจ้าอยากอยู่หัวเราะเป็นคนสุดท้าย อาศัยแค่พรสวรรค์อันร้ายกาจไม่พอ เจ้ายังต้องอยู่เป็น!”
เจิ้งชิวกล่าวออกมาด้ยน้ำเสียงจริงจัง เห็นชัดว่ามันเองก็ผ่านอะไรมาไม่น้อย
