แน่นอนว่าเรื่องที่ต้วนหลิงเทียนถาม พวกมันก็ไม่กล้าละเลยแม้แต่น้อย พอถอนหายใจเสร็จแล้ว ก็รีบเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นเมื่อครึ่งปีก่อนทันที และนั่นก็ทำให้ต้วนหลิงเทียนได้รู้ด้วยว่าที่แท้เขาปิดด่านไปถึงครึ่งปี…
นอกจากนั้นเขาก็ได้รู้ว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อ 6 เดือนก่อนได้สงบลงไปแล้ว และไม่มีใครมาหาความเรื่องความผิดที่เขาก่ออีกเลย
ที่สำคัญทั้งหมดล้วนเป็นเพราะอาวุโสเจิ้งชิว!
‘อาวุโสเจิ้งชิวพูดจริงๆหรือ ว่าครึ่งปีก่อนไม่ได้บอกกฏของหลุมมังกรให้ข้าฟัง ข้าที่ไม่รู้เลยตัดแขนตัดขาโจวเฟยไป เผลอละเมิดกฏในหลุมมังกรซ่อนที่ผู้ว่าตั้งอย่างไม่ตั้งใจ?’’
หลังได้รับทราบเรื่องราวที่เกิดขึ้น คิ้วต้วนหลิงเทียนขดย่นเป็นปมทันที ‘อาวุโสเจิ้งชิวไม่รู้หรือไง…ว่าทำแบบนี้ก็เท่ากับจงใจบาดหมางกับโจวทง หรือไม่กลัวโจวทงนำความเดือดร้อนมาให้?’
หลังสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ต้วนหลิงเทียนก็นึกย้อนทวนความทรงจำเมื่อครึ่งปีก่อนเล็กน้อย ก่อนเหินร่างเหาะขึ้นไปจากหลุมมังกรซ่อน เดินทางไปหาอาวุโสฝ่ายในเจิ้งชิวถึงที่พัก…
“ต้วนหลิงเทียน…เจ้าออกจากการปิดด่านแล้วรึ?”
เจิ้งชิวรู้สึกแปลกใจไม่น้อยที่เห็นต้วนหลิงเทียนมาหาถึงบ้าน
มันเองก็ได้ยินเรื่องที่ต้วนหลิงเทียนปิดด่านบ่มเพาะในห้องศิลาชั้นล่างสุดอันเป็นห้องบ่มเพาะที่มีสภาพแวดล้อมที่ดีที่สุดในหลุมมังกรซ่อนตลอดระยะเวลา 6 เดือนที่ผ่านมาแล้ว
