“ครานี้นับว่าข้าได้แต่ต้องแบกหม้อก้นดำแล้วจริงๆ…”
ตอนนี้พอข้างนอกลือกันว่าที่ต้วนหลิงเทียนลงมือแบบนั้น เพราะมันละเลยหน้าที่ลืมบอกกฏให้ต้วนหลิงเทียนทราบ! จึงกล่าวได้ว่ามันคือราเหง้าของปัญหา…!!
แต่จะให้มันทำอย่างไรได้? ภายใต้การร้องขอเป็นการส่วนตัวของผู้ว่า มันก็ได้แต่ยินยอมแบกหม้อก้นดำใบนี้แต่โดยดี
อย่างไรก็ตามแม้มันจะรับหม้อก้นดำมาแบกไว้ แต่มันก็ไม่ได้ไม่พอใจอะไร
เพราะผู้ว่าได้ให้คำมั่นต่อมันแล้ว ว่ามันจะได้รับผลตอบแทนในภายหลังไม่น้อย
อีกทั้งต่อให้โจวทงจะมาหาความจากมัน ผู้ว่าก็จะออกตัวปกป้องมันเอง ไม่ให้โจวทงหาเรื่องอะไรมันแน่นอน
ณ หลุมมังกรซ่อน
“งั้น…ต้วนหลิงเทียนก็รอดแล้ว?”
“จ้าวสวรรค์ช่วย! สุดท้ายเรื่องนี้คนผิดกลับเป็นผู้อาวุโสเจิ้งชิวซะงั้น!?”
“ถึงแม้ว่าผู้อาวุโสเจิ้งชิวจะเป็นคนไปรับตัวต้วนหลิงเทียนมาจากเมืองเฉวี่ยโยว…แต่การออกตัวปกป้องต้วนหลิงเทียนจนตัวเองเสื่อมเสียแบบนี้…มันคุ้มแล้วหรือ?”
“หืม? เจ้าว่าไงนะ…หรือเจ้าจะบอกว่า ผู้อาวุโสเจิ้งชิวเต็มใจแบกหม้อก้นดำใบนี้เพราะคิดปกป้องต้วนหลิงเทียน?”
“ใช่! อาวุโสเจิ้งชิวทำอะไรละเอียดรอบคอบเสมอ เป็นไปไม่ได้เลยที่ท่านจะลืมเรื่องที่สำคัญที่สุดอย่างการบอกกฏในหลุมมังกรซ่อนให้ต้วนหลิงเทียนฟัง! นี่เป็นอาวุโสเจิ้งชิวจงใจแบกรับความผิดแทนต้วนหลิงเทียนชัดๆ!”
…
เหล่ายอดฝีมือในหลุมมังกรซ่อนไม่ใช่ตัวโง่งม
