เมื่อวานนี้ เป็นผู้ว่าได้มาหามันด้วยตัวเอง และบอกเรื่องราวทั้งหมดที่ทูตพิเศษจากพระราชวังฉินมาบอกนำกระแสรับสั่งฝ่าบาทมาบอก
ในตอนนั้นมันก็รู้ได้ทันที
ว่ามูลค่าของยอดฝีมือหนุ่มต้วนหลิงเทียนจากเมืองเฉวี่ยโยวในสายตาของผู้ว่าการประจำมณฑลจิ่วโยวนั้น ได้พุ่งสูงข้ามหน้าข้ามตาผู้พิทักษ์โจวทงไปเรียบร้อย…
“การประลอง 16 มณฑลคราวนี้ถึงกับนำโอสถทิพย์ระดับกลางอย่างโอสถต้าหลัวมาเป็นของรางวัล…นับว่าพระราชวังฉินทุ่มทุนสร้างจริงๆ!!”
เจิ้งชิวถอนหายใจออกเบาๆ
มันรู้ดีแก่ใจ หากเป็นแบบนี้ มูลค่าของต้วนหลิงเทียนก็ได้สูงกว่าการรักษาหน้าให้ผู้พิทักษ์โจวทงมากมายนัก!
เพราะผู้ว่าหวังเป็นอย่างยิ่งว่าต้วนหลิงเทียนจะเข้าร่วมการประลอง 16 มณฑลแล้วบังเกิดผลเลิศล้ำ ชิงโอสถต้าหลัวกลับมา!
โอสถทิพย์ระดับกลางอย่างโอสถต้าหลัวนั้น สามารถสร้างต้าหลัวจินเซียนได้!
ยิ่งไปกว่านั้นมันเองก็รู้ดี ว่าหากได้ใช้โอสถต้าหลัวล่ะก็ ระดับพลังฝึกปรือของผู้ว่าที่ค้างเติ่งมานานก็สามารถทะลวงขั้นได้แน่!
“ก่อนที่ต้วนหลิงเทียนจะปรากฏตัวขึ้นมา โจวเฟยสมควรเป็นตัวความหวังของมณฑล…แต่ตอนนี้ต้วนหลิงเทียนไม่เพียงเอาชนะโจวเฟยได้ ยังเอาชนะได้อย่างราบคาบ ย่อมเบียดโจวเฟยตกเก้าอี้…กลายเป็นความหวังมณฑลแทน!”
เจิ้งชิวย่อมรู้เรื่องนี้ดี
หาไม่แล้วผู้ว่าคงไม่มาหามันด้วยตัวเองและขอให้มันเป็นผู้ ‘แบกหม้อก้นดำ’ ในครั้งนี้ เพื่อให้ต้วนหลิงเทียนรอดพ้นความผิด
