หลังสูดหายใจเข้าลึกๆไม่กี่ครั้ง ต้วนหลิงเทียนก็ขึ้นไปนั่งขัดสมาธิบนเตียงศิลาในห้อง แววตาที่เลื่อนลอยคล้ายเหม่อคิดอะไรบางอย่าง อยู่ๆก็เปลี่ยนเป็นแหลมคม ทอแสงสว่างขึ้นวาบหนึ่ง
‘ห้องศิลาแห่งนี้จะเป็นที่ๆข้าใช้บ่มเพาะตลอดเวลาที่อยู่ในมณฑลจิ่วโยว…ใครก็แย่งมันไปไม่ได้!’
สภาพแวดล้อมในการบ่มเพาะที่ดี ย่อมส่งผลกระทบต่อความก้าวหน้าโดยตรง
และหากจะมองไปทั้งมณฑลจิ่วโยวแล้ว สถานที่บ่มเพาะอันมีสภาพแวดล้อมในการบ่มเพาะดีที่สุดก็ไม่พ้นสถานที่บ่มเพาะส่วนตัวของผู้ว่ากับผู้พิทักษ์
เช่นนั้นต้วนหลิงเทียนที่ได้สถานที่บ่มเพาะอันเทียบได้กับสถานที่ทั้ง 2 นั่นมา จึงไม่อยากจะย้ายไปไหน
หวังให้ตลอดเวลาที่อยู่ในมณฑลจิ่วโยว เขาจะได้ใช้สถานที่แห่งนี้ในการบ่มเพาะตลอดไป!
‘หากบ่มเพาะพลังที่นี่…อีกไม่นานข้าต้องทะลวงถึงขอบเขตจินเซียนได้แน่!’
เมื่อสัมผัสได้ถึงความหนาแน่นของพลังวิญญาณฟ้าดินในห้อง ต้วนหลิงเทียนก็มั่นใจว่าจะสร้างความก้าวหน้าได้อีกครั้งในเวลาอันสั้นแน่นอน!
และเป็นความก้าวหน้าจากขอบเขตเซียนอมตะสวรรค์ไปยังขอบเขตจินเซียน
คิดได้ดังนั้น ต้วนหลิงเทียนก็หยิบศิลาอมตะระดับสูออกมา แล้วเริ่มหลับตาบ่มเพาะพลังทันที
“ผลึกรัศมีลี้ลับ!”
วู้ม! วู้ม! วู้ม! วู้ม!
…
หากมีใครมายืนอยู่ข้างๆ จะเห็นได้ทันที…
