คงเหลือเพียงประกายแสงจากรังสีกระบี่มากมายที่พุ่งเข้าหาโจวเฟยจากทั่วทุกสารทิศปานผีเน่าโร่หาโลงผุ
ปง! ปง! ปง! ปง! ปง!
…
ในขณะที่รังสีกระบี่พุ่งจี้ไปฉับไว เสียงอากาศแตกระเบิดก็ดังขึ้นไม่หยุดหย่อน คลื่นลมรุนแรงปานใต้ฝุ่นซัดถล่มไปทั่วหลุมมังกรซ่อน คลื่นกระแทกจากการปะทะกันของพลังก็กวาดทำลายออกไป 4 ทิศ 8 ทาง!
ชายหนุ่มบางคนที่พลังฝึกปรืออ่อนด้อยได้แต่เร่งพลังคลุมกายสุดชีวิต หากแต่สายลมแรงอันมาพร้อมคลื่นพลังสะท้อนที่เคี่ยวกรำปะทะเข้ามาไม่หยุด ก็ทำให้เลือดลมปั่นป่วนกระอักโลหิตไปหลายคำ!
“ท่านพ่อบุญธรรมของข้าคือผู้พิทักษ์จวนผู้ว่า โจวทง …หากเจ้ากล้าทำร้ายข้า! ไม่เพียงแต่เจ้าจะฝ่าฝืนกฏของหลุมมังกรซ่อนของท่านผู้ว่าเท่านั้น…แต่เจ้ายังไม่ไว้หน้าท่านพ่อบุญธรรมของข้าด้วย!!”
ทันใดนั้นเองท่ามกลางคลื่นกระแทกเกรี้ยวกราด เสียงข่มขู่ต้วนหลิงเทียนอันเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกพลันลั่นดังขึ้น
จังหวะนี้โจวเฟยไม่เหลือแล้วซึ่งความอวดดีหยิ่งผยอง มันมองรังสีกระบี่นับร้อยพันของต้วนหลิงเทียนที่กำลังกลุ้มรุมเข้ามาทุกทิศทางด้วยสายตาผวาหวาด ใจมันอยากหลบหนีไปให้ไกลเหลือเกิน แต่มันพบว่ารังสีกระบี่นับร้อยพันประหนึ่งมีดวงตางอกเงยก็ไม่ปาน เพ่งเล็งจี้มาที่มันไม่หยุด!
ต่อให้มันจะหนีไปที่ใด ก็ไม่พ้นถูกห่ารังสีกระบี่นับพันไล่กวด!
“ม้ามีสะดุดล้ม คนมีแพ้พ่าย…ล้วนเป็นเรื่องธรรมชาติ”
