เจิ้งชิวที่กลับมาถึงและปลุกต้วนหลิงเทียนกับฉินอวี่จนตื่น ก็มองทั้งคู่พลางยิ้มแหยๆกล่าวว่า “ในระหว่างที่ท่านผู้ว่าส่งอาวุโสฝ่ายในอย่างข้าออกไปรับตัวพวกเจ้ามาจากเมืองต่างๆ…ท่านเจ้าเมืองก็ได้ตระเตรียมสถานที่บ่มเพาะเอาไว้ให้พวกเจ้าทั้งหมดด้วยตัวเอง”
“และในสถานที่บ่มเพาะแห่งนั้น จุดที่มีสภาพแวดล้อมในการบ่มเพาะดีที่สุด ก็มีพลังวิญญาณฟ้าดินหนาแน่นเกือบเทียบได้กับสถานที่บ่มเพาะส่วนตัวของผู้พิทักษ์โจวทงกับท่านผู้ว่าด้วยซ้ำ!”
“เจ้าต้องทราบด้วยว่าไม่เพียงแค่ในเมืองประจำมณฑลจิ่วโยวเท่านั้น กระทั่งให้มองไปทั่วทั้งมณฑลจิ่วโยว แต่ปกติแล้วสถานที่บ่มเพาะที่ดีที่สุดก็คือสถานที่บ่มเพาะส่วนตัวของท่านผู้ว่ากับผู้พิทักษ์โจวทง!”
ขณะที่พูดถึงเรื่องนี้ แววตาของเจิ้งชิวก็อดไม่ได้ที่จะเผยความอิจฉาออกมา
ถึงแม้ว่าสภาพแวดล้อมในการบ่มเพาะของห้องส่วนตัวมันจะถือว่าดี…
แต่เมื่อเทียบกับสภาพแวดล้อมในการบ่มเพาะของสถานที่บ่มเพาะส่วนตัวผู้ว่ากับโจวทงแล้ว ห้องส่วนตัวของบ้านมันยังไม่คู่ควรให้กล่าวถึง…!
ลูกตาฉินอวี่ส่องแสงจ้าขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินคำพูดของเจิ้งชิว
“หืม? จุด ที่ดีที่สุดในสถานที่บ่มเพาะแห่งนั้น?”
ในคำพูดเมื่อครู่ของเจิ้งชิว ต้วนหลิงเทียนย่อมตระหนักได้ถึงอะไรบางอย่าง
