ต้วนหลิงเทียนมองหลิ่วเฟิงกู่ด้วยความสงสัย ด้วยไม่ทราบว่าไฉนอีกฝ่ายถึงได้แลดูจริงจังขึ้นมา
“รอให้เจ้าช่วยข้าล้างแค้นได้แล้ว…ข้าจะบอกเบาะแสเพลิงอมตะให้กับเจ้า! ข้าจะบอกสถานที่ๆมันถือกำเนิด ซึ่งหากพลังของเจ้าสูงพอย่อมสามารถดูดซับมันได้ทันที และที่สำคัญระดับของเพลิงอมตะที่ข้ากำลังพูดถึง ไม่น่าจะใช่แค่เพลิงอมตะระดับต่ำ…แต่สมควรเป็นเพลิงอมตะระดับกลาง!”
ขณะที่กล่าว หลิ่วเฟิงกู่ก็มองจ้องตาต้วนหลิงเทียนด้วยท่าทางจริงจังขึงขังนัก
“ท่าน…มีเบาะแสของเพลิงอมตะด้วยหรือ…แถมอาจจะเป็นเพลิงอมตะระดับกลางอีกด้วย!?”
ต้วนหลิงเทียนย่อมแปลกใจเป็นธรรมดาเมื่อได้ยินหลิ่วเฟิงกู่พูด เพราะเขาไม่คิดเยว่าอยู่ๆหลิ่วเฟิงกู่พอพูด ก็เอ่ยถึงเรื่องเบาะแสเพลิงอมตะที่สมควรเป็นเพลิงอมตะระดับกลางออกมาได้แบบนี้
หลังหายแปลกใจ แววตาของต้วนหลิงเทียนก็ฉายให้เห็นความตื่นเต้นขึ้นมาทันที ยังสุกสกาวราวดวงดาวในยามค่ำคืน!
“ใช่”
หลิ่วเฟิงกู่พยักหน้ารับ “เบาะแสนี้เป็นข้าได้มาโดยบังเอิญตอนข้าออกไปทำธุระนอกเมืองประจำมณฑลจิ่วโยว…สถานที่ๆมีเพลิงอมตะนั่นซ่อนอยู่ จากร่องรอยข้าพบว่าสมควรมีข้าคนเดียวที่เข้าไป…แต่ตอนนั้นข้าไม่อาจรับเพลิงอมตะนั่นได้”
“หากเจ้าอยากได้เพลิงอมตะนั่นมาครอง ข้าประมาณดูแล้ว…อย่างน้อยๆพลังฝึกปรือของเจ้าต้องบรรลุถึงขอบเขตต้าหลัวจินเซียนเสียก่อน!”
