ตามจีบเจ้า?”
สีหน้าของเจียงผิงอันพลันแปรเปลี่ยนพิกล
“ผู้อาวุโสคงไม่เชื่อแน่ ๆ ยามนั้นเจียงผิงอันยังอ่อนแอมาก ขาดผู้คุ้มกัน ผู้น้อยปกป้องเขาครั้งหนึ่ง เขาจึงตกหลุมรักผู้น้อยแต่แรกเห็น”
“แต่ผู้น้อยอุทิศตนแก่การฝึกเต๋า ตั้งอกตั้งใจฝึกฝน ยังไม่ถึงจุดสูงสุดแห่งมหาเต๋า จะกล่าวถึงเรื่องบุตรหลานได้อย่างไร?”
หนิงโหยวดูเคร่งขรึม วางตัวเป็นผู้พากเพียรฝึกฝน หวังว่าผู้อาวุโสท่านนี้จะเห็นแก่ความมานะ ยอมรับนางเป็นศิษย์
หลังจากเพ้อฝันเล็กน้อย หนิงโหยวก็กลับเข้าประเด็น
“ผู้น้อยเคยช่วยเหลือต้าเซี่ยมาก่อน ต้าเซี่ยก็ดีต่อผู้น้อย ผู้อาวุโสจะกลับต้าเซี่ยกับผู้น้อยเพื่อยืมพู่กันพิพากษา ปลดอักขระรักษาความลับเหล่านี้ก็ได้นะเจ้าคะ”
“แต่ก็อาจมีสิ่งที่ต้องจ่ายแลกเปลี่ยน ไม่รู้เรือสินค้าล านี้บรรทุกอะไรไว้ หากมีค่าก็จะเป็นก าไรเจ้าค่ะ”
สองวาทะหลังหาใช่การอวดโอ่ ในศึกเผชิญต้าฉู่ก่อนหน้านี้ส านักขวานฟ้าเข้าช่วยเหลือ สร้างผลงานศึก จึงได้ติดต่อกับราชวงศ์ต้าเซี่ย
เจียงผิงอันพินิจหนิงโหยวอย่างลึกล ้า ไร้วาจาใด ๆ แล้วไหวกายเข้าไปในเรือเหาะ
หนิงโหยวถอนหายใจ ผู้อาวุโสท่านนี้เย็นชาจริง ๆ นางอาจหมดโอกาสกราบอาจารย์แล้ว
นางลุกขึ้นจากพื้น พลันฉุกนึกบางอย่างได้ ก่อนจะหันไปหาเด็กหญิงซึ่งก าลังอ่านนิยายอยู่ไม่ไกล
“น้องสาว ขอถามหน่อยว่าผู้อาวุโสท่านนี้ชื่ออะไรหรือ?”
เสี่ยวไป๋เงยหน้าช าเลืองหนิงโหยว ดวงตากลมโตเปี่ยมความเห็นใจ “อ
