และผู้ชนะคนสุดท้ายที่ว่าก็จะได้รับสิทธิ์ในการออกจากเมืองเฉวี่ยโยว เพื่อเดินทางไปยังเมืองประจำมณฑลเฉวี่ยโยว!
“น่าเสียดายจริงๆ ที่มีแต่คนในกองทัพมังกรเงิน กองทัพมังกรดำและคนขององครักษ์งูทองเท่านั้นที่สามารถไปชมการประลองข้างสนามได้…พวกเราล้วนอดเป็นสักขีพยานในการประลองของเหล่าอัจฉริยะไม่ถึง 100 ปีที่โดดเด่นที่สุดในเมือง…”
หลายคนในเมืองเฉวี่ยโยวได้แต่ระบายลมหายใจออกมาอย่างทอดถอน
“พวกเจ้าไม่ต้องเสียดายกันไปหรอก เห็นว่าท่านเจ้าเมืองได้คำนึงถึงเรื่องนี้ไว้แต่แรก จึงสั่งให้คนใช้ลูกแก้วเงาลอยเพื่อบันทึกเรื่องราวการประลองทั้งหมดเอาไว้…เมื่อจบเรื่องราวแล้ว ลูกแก้วเงาลอยนั่น จักถูกเอามาไว้ที่จัตุรัสกลางเมืองเฉวี่ยโยวของพวกเราเป็นเวลาหนึ่งเดือน!”
“ลูกแก้วเงาลอย? ยอดสมบัติสวรรค์ระดับต่ำที่มีพลังดุจเดียวกับยันต์เต๋าม่านกระจกสะท้อนลักษณ์ แต่มิได้ใช้ได้ครั้งเดียวเหมือนยันต์ แต่ใช้ฉายซ้ำเท่าไหร่ก็ได้ตามใจน่ะหรือ!?”
“ใช่แล้ว”
…
พอทราบว่าเจ้าเมืองคิดใช้ลูกแก้วเงาลอย ยอดสมบัติสวรรค์ระดับต่ำบันทึกเรื่องราวการประลองอันน่าตื่นเต้นในจวนเจ้าเมืองวันนี้ให้ชาวเมืองได้รับชมในภายหลังเป็นเวลาหนึ่งเดือนเต็ม ชาวเมืองเฉวี่ยโยวก็ตั้งหน้าตั้งตารอคอยอย่างคึกคัก
ขณะเดียวกันผู้คนมากมายก็เริ่มมารวมตัวกันในจวนเจ้าเมือง
