“หลังจากนี้ไปพวกเจ้าต้องอดทนรออย่างสงบอย่าได้ส่อพิรุธอันใดเด็ดขาด…รอให้ต้วนหลิงเทียนผู้นั้นไปยังจวนผู้ว่าสักระยะ ให้เจ้าเมืองหยุดจับตามองพวกเราเสียก่อน เช่นนั้นพวกเราค่อยไปแพร่เรื่องราววรยุทธ์อมตะทั้งเวทย์พลังของต้วนหลิงเทียนที่เมืองประจำมณฑลจิ่วโยว”
“ถึงตอนนั้นต่อให้ต้วนหลิงเทียนจะอยู่ในจวนผู้ว่า แต่มันก็ถูกกำหนดให้มิอาจอยู่อย่างสงบ!”
“มิใช่มันเป็นพวกหัวดื้อยอมตายไม่ยอมจำนนหรือไร? เช่นนั้นก็ให้มันเป็นเช่นนั้นต่อไปเถอะ! พอมันเจอยอดฝีมือที่คิดช่วงชิงขึ้นมาจริงๆ หากมันไม่ยอมให้มันก็ได้แต่ต้องตายเท่านั้น!!”
หลังกล่าวจบคำสองตาของเหมียวไหลหลงก็ทอประกายอำมหิตเยียบเย็น มองไปดั่งอสรพิษที่ซุ่มซ่อนในความมืดหมายรอฉกเหยื่ออย่างต้วนหลิงเทียน!
“ท่านพี่ฉลาดยิ่ง!”
พอเหมียวไหลเฟิ่งกับหยางกงผิงได้ยินแผนการของเหมียวไหลหลงสองตาทั้งคู่ถึงกับลุกวาวขึ้นมาประหนึ่งดาราสุกสกาวกลางฟ้ายามค่ำคืน
…
ไม่ทันรู้ตัว…ดุจชั่วพริบตา กาลเวลาก็ได้ล่วงเลยผ่านพ้นไปอีก 4 เดือน…
ในตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นผู้คนที่อยู่ในเมืองเฉวี่ยโยว เหล่าทหารในกองทัพมังกรดำหรือกองทัพมังกรเงิน ล้วนหยุดสนใจทุกสิ่งเพียงหันไปให้ความสนใจกับเรื่องราวที่กำลังจะเกิดขึ้นในจวนเจ้าเมืองทั้งสิ้น…
เพราะวันนี้เป็นวันที่เหล่าอัจฉริยะที่บรรลุด่านพลังจินเซียนและอายุไม่ถึงร้อยปีในเมืองเฉวี่ยโยว จะมาประชันขันแข่งกันเพื่อเฟ้นหาผู้ชนะคนสุดท้าย!
