ครู่ต่อมาแสงดาบของมันก็ถูกบดขยี้อย่างราบคาบ!!
ตูมมมม!!
เสียงระเบิดดังสนั่นขึ้น เป็นแสงดาบของเหมียวไหลหลงแพ้พ่าย ทั้งกระบี่เล่มเขื่องของต้วนหลิงเทียนยังฟันฟาดทำลายม่านพลังที่ฉาบคลุมไว้ทั่วกายของเหมียวไหลหลงจนแตกระเบิด ซัดร่างมันปลิวกระเด็น!
“อั๊คคค—”
ระหว่างที่เหมียวไหลหลงถูกซัดจนร่างปลิดปลิวไปราวลูกเกาทัณฑ์พ้นคันศร คนยังกระอักโลหิตออกมาเป็นสาย!
แต่ทันใดนั้นเองมันที่พึ่งจะฝืนหยุดร่างลงอย่างยากลำบากไม่ทันได้ตั้งตัว ในหูก็ได้ยินเสียงแหวกฝ่าสายลมอันฉับไวหนึ่ง!
‘แย่แล้ว!!’
สีหน้าของเหมียวไหลหลงเปลี่ยนไปในฉับพลัน ในใจยังบังเกิดความหวาดผวาขึ้น
ฟุ่บบ!!
ร่างต้วนหลิงเทียนวูบมาปรากฏอยู่ไม่ห่างมันราวภูตผี!!
รอบกายยังมีรังสีกระบี่นับพันส่องแสงสว่างดั่งดาราระยิบระยับ อีกทั้งรังสีกระบี่แต่ละสายยังแผ่กลิ่นอายเพ่งเล็งมาที่มัน!!
ราวกับรังสีกระบี่นับพันสายที่ปกคลุมทั่วร่างต้วนหลิงเทียนได้เล็งจุดชีวิตของมันเอาไว้หมดแล้ว!!
“หากเจ้ากล้า ก็ฆ่าข้าเสีย…แต่ถึงตอนนั้นเจ้าเมืองเฉวี่ยโยวจักไม่มีวันปล่อยเจ้าไป!!”
หลังสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เหมียวไหลหลงก็หวนคืนสู่ความสงบ มันมองจ้องไปยังต้วนหลิงเทียนพลางกล่าวออกเสียงเข้ม
ด้านต้วนหลิงเทียน เพียงเหลือบมองไปยังเหมียวไหลหลง
แม้ตอนนี้เหมียวไหลหลงจะดูเหมือนสงบ แต่เขายังแลเห็นความหวาดกลัวที่ผุดขึ้นมาในส่วนลึกของแววตาอีกฝ่ายชัดเจน
