และทันใดนั้น ดาบเซียนอมตะในมือของเหมียวไหลหลง หลังโดนพลังลี้ลับปกคลุมมันก็คล้ายพยัคฆ์เกรี้ยวกราด! แผลงฤทธิ์อาละวาดจนง่ามมือของเหมียวไหลหลิงปริฉีก ก่อนที่จะถูกพลังลี้ลับดังกล่าวฉุดดึงไปยังกระบี่เล่มเขื่องของต้วนหลิงเทียน ผสานกลายเป็นส่วนหนึ่งของค่ายกลทันที!!
“นะ…นี่มัน! ดะ…ได้อย่างไร!?”
“ไฉน…เป็นเช่นนี้ไปได้!?”
จนเมื่อดาบเซียนอมตะในมือพุ่งหลุดลอยไป พร้อมกับง่ามมือปริฉีกเลือดพุ่งสั่นระริก เหมียวไหลหลงจึงได้สติกลับมาอีกครั้ง ตอนนี้สีหน้าท่าทีของมันเต็มไปด้วยความตกใจทั้งเหลือเชื่อ ประหนึ่งพบพานภูตผีกลางวันแสกๆ!
จังหวะนี้มันพึ่งนึกขึ้นได้ว่า…
เมื่อครึ่งเดือนที่แล้วตอนที่หยางกงผิงน้องเขยของมันมาเล่าให้มันฟัง…ถึงเรื่องเซียนอมตะสวรรค์หน้าใหม่นั้น อีกฝ่ายได้บอกไว้แล้ว…ว่าเซียนอมตะสวรรค์หน้าใหม่ผู้นี้กลับมีวรยุทธ์อมตะแปลกพิสดารสามารถช่วงชิงศาสตราเซียนอมตะของผู้อื่นได้หน้าตาเฉย!
อย่างไรก็ตามตอนนั้นมันคิดว่า เป็นเพราะไป่ฟูฉางของหยางกงผิงอ่อนด้อยเอง ถึงได้ถูกพรากอาวุธไปจากมือเช่นนั้น…
แต่ตอนนี้ดูเหมือนเรื่องราวจะไม่ใช่อย่างที่มันคิด!
ต้วนหลิงเทียนผู้นี้มีทักษะพิสดารสามารถช่วงชิงอาวุธผู้อื่นได้อย่างเหนือคาดจริงๆ!!
ตูมมมม!!
ครืนนนน!!
…
เดิมทีพลังในดาบแสงของเหมียวไหลหลงเหนือกว่าเล็กน้อย แต่พอต้วนหลิงเทียนชิงศาสตราเซียนอมตะของมันมา เช่นนั้นแสงพลังของมันก็อ่อนโทรมลงไปในฉับพลัน!
