เพราะนั่นคือกฏที่ถูกกำหนดไว้โดยมณฑลจิ่วโยว กระทั่งเจ้าเมืองเฉวี่ยโยวเองก็ยังต้องกระทำตามกฏของมณฑลจิ่วโยวอย่างไม่มีข้อยกเว้น…
หากส่งมอบเคล็ดวิชาบ่มเพาะออกไป มันต้องตายแน่!!
ภายใต้สถานการณ์ดังกล่าว มันไหนเลยจะกล้าส่งมอบเคล็ดวิชาบ่มเพาะออกไป!
ต้องทราบด้วยว่ากระทั่งเป็นน้องสาวที่มันรักและเอ็นดูที่สุด แต่มันยังไม่กล้าจะส่งมอบเคล็ดวิชาบ่มเพาะให้นางเลย!
“เป็นไปไม่ได้?”
ต้วนหลิงเทียนเย้ยเยาะ “เจ้าแน่ใจหรือว่าเรื่องนี้เป็นไปไม่ได้…หากเจ้าไม่ส่งมอบเคล็ดวิชาบ่มเพาะนั่นมา วันนี้เจ้าตาย!”
“หากข้าส่งมันให้เจ้าข้าก็ตายอยู่ดี!!”
เหมียวไหลหลงตะคอกเสียงหนัก
“เจ้ามอบเคล็ดวิชาบ่มเพาะนั่นให้ข้า หากข้าไม่พูดเจ้าไม่พูดยังจะมีใครล่วงรู้ได้? แล้วนี่เจ้าคิดว่าข้าโง่ถึงขั้นจะเอาเรื่องที่เจ้ามอบเคล็ดวิชาบ่มเพาะให้ข้าไปบอกบุคคลที่สามหรือ? นั่นไม่ใช่ข้ารนหาที่ตายรึยังไง?”
ต้วนหลิงเทียนมองเหมียวไหลหลงพลางกล่าวออกเสียงเรียบ “ข้าจะให้เวลาเจ้า 10 ลมหายใจ…หากครบ 10 ลมหายใจแล้วแต่เจ้ายังไม่คิดมอบมันมาหรือยังตัดสินใจไม่ได้ ข้าจะส่งเจ้าตามทาง!”
ต้วนหลิงเทียนยื่นคำขาดให้เหมียวไหลหลง
“หากเจ้าฆ่าข้า…เจ้าเมืองเฉวี่ยโยวหรือกระทั่งมณฑลจิ่วโยวก็ไม่มีทางละเว้นเจ้าแน่!”
เหมียวไหลหลงกล่าวออกเสียงหนัก
ประโยคนี้ราวกับจะเตือนให้ต้วนหลิงเทียนทราบ ว่าการฆ่ามันก็มีราคาที่ต้องจ่าย!
