ต้วนหลิงเทียนย่อมสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลังที่แผ่ออกมาจากตัวมีดอีโต้ในมือเหมียวไหลเฟิ่ง จึงไม่ยากที่เขาจะบอกได้…ว่ามีดอีโต้นี้ที่แท้ไม่ใช่มีดทำครัวธรรมดา แต่เป็นถึงยอดสมบัติสวรรค์ชิ้นหนึ่ง!!
“หึ”
เผชิญหน้ากับเหมียวไหลเฟิ่งที่ฟันอีโต้สับมาอย่างดุร้าย สองตาต้วนหลิงเทียนเปลี่ยนเป็นเยียบเย็น จากนั้นก็ยกมือข้างที่หิ้วหยางกงผิงขึ้นมา หมายใช้ร่างเลือดเนื้อของหยางกงผิงต้านทานรับอีโต้ของเหมียวไหลเฟิ่ง!
ตอนนี้ต้วนหลิงเทียนยังมองออกอีกว่า
พลังฝีมือของเหมียวไหลเฟิ่งไม่ดีเท่าหยางกงผิง
“ต่ำช้า!!”
เหมียวไหลเฟิ่งที่สับอีโต้มา ได้แต่คำรามออกด้วยความขุ่นเคือง สุดท้ายนางก็ทำได้แค่กัดฟัน ก่อนกระทืบขามหึมาย่ำพื้นอย่างแรงเพื่อกระโจนถอยออกไปราวสิบก้าว สุดท้ายค่อยอ้าปากกระอักโลหิตออกมาคำหนึ่ง เพราะฝืนรั้งพลังเอาไว้จนพลังตีกลับ!!
ฉับ!!
หลังจากบีบคั้นให้เหมียวไหลเฟิ่งจำต้องล่าถอยกลับไป ต้วนหลิงเทียนก็ไม่ได้สนใจอะไรนาง รังสีกระบี่รอบกายทอแสงสว่างวาบหนึ่งค่อยก่อร่างเป็นกระบี่พลังมีสภาพพุ่งไปสะบั้นขาซ้ายของหยางกงผิงจนขาดลง!
ขาซ้ายที่ถูกตัดก็ขาดตกพื้นส่งเสียงดัง ตุบ!
“อ๊าคคคค—”
หยางกงผิงได้แต่ร่ำร้องออกมาเสียงหลงด้วยความเจ็บปวดอีกครั้ง!
จากนั้นเขาก็โยนร่างหยางกงผิงไปทางเหมียวไหลเฟิ่งส่งๆปานทิ้งขยะ ค่อยลดตาลงไปมองขาซ้ายที่ขาดเสมอโคนขาหนีบของหยางกงผิง แววตาเผยประกายเย็นเยียบออกมาอีกรอบ
