“หากเจ้ากล้าทำลายขาของสามีข้า…ข้าเหมียวไหลเฟิ่งไม่เพียงแต่จะให้เจ้าชดใช้ด้วยชีวิต! แต่ข้ายังจะฆ่าล้างโคตรของเจ้าด้วย!!”
ในเวลานี้ เหมียวไหลเฟิ่งที่พึ่งรับร่างหยางกงผิงเอาไว้ ก็ทันได้สังเกตเห็นสายตาเย็นชาของต้วนหลิงเทียนเข้าพอดี ใบหน้าอ้วนๆของนางจึงเผยเจตนาฆ่าฟันอำมหิต กล่าวข่มขู่ออกไปเสียงเย็นทันที!
เรียกว่าเสียงเย็นที่กล่าวขู่ออกมาของนาง พาลให้ผู้คนรู้สึกเสมือนติดอยู่ในถ้ำน้ำแข็งก็ไม่ปาน
และเหมียวไหลเฟิ่งตอนนี้ ก็คล้ายคุ้มคลั่งจนสติสตังไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแล้ว
มิฉะนั้นนางคงไม่กล่าวหรอกว่าจะไปฆ่าล้างโคตรต้วนหลิงเทียนออกมาแบบนี้…
เพราะสุดท้ายแล้วต้วนหลิงเทียนก็คือผู้ที่พึงขึ้นสวรรค์มาเมื่อครึ่งเดือนก่อน…ยังจะมีครอบครัวอะไรให้นางไปฆ่าล้างโคตร?
ถึงแม้ว่าเหมียวไหลเฟิ่งจะพึ่งปรากฏตัวออกมา แต่นางก็ซ่อนตัวชมดูเรื่องราวอยู่แต่แรก พอเห็นสามีถูกทำร้ายนางจึงเร่งรุดออกมาทันที
“แล้วข้าจะรอ”
ได้ยินคำขู่ของเหมียวไหลเฟิ่ง สองตาต้วนหลิงเทียนก็ยิ่งทวีความเย็นชา จากนั้นเขาก็ยกเท้าขึ้นเล็กน้อยปรากฏพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดขุมหนึ่งผนึกควบ เพียงย่ำลงเบาๆอย่างไม่รีบไม่ร้อนก็ป่นทำลายขาซ้ายที่ขาดของหยางกงผิงจนระเบิดเป็นหมอกโลหิต!
“ไม่!!!”
ลูกตาหยางกงผิงหดเล็กลง หลังตะโกนร่ำร้องออกมาเสียงหลงร่างมันก็สั่นสะท้าน สุดท้ายก็สิ้นสติไปทั้งอย่างนั้น…
