แน่นอนว่าตัวตนขอบเขตจินเซียน สุขภาพร่างกายย่อมแข็งแรงดี ไม่มีอาการเจ็บป่วย…
ที่หยางกงผิงเป็นลมล้มพับไป นั่นเพราะมันไม่อาจรับความจริงเบื้องหน้าและทนเห็นฉากดังกล่าวได้ ภาพจึงตัดไปอย่างไม่รู้ตัว
“กลับกันเถอะ”
ต้วนหลิงเทียนหลังจากทำลายแขนขาของหยางกงผิงตามที่พูดแล้ว ก็เลิกสนใจเหมียวไหลเฟิ่งที่กำลังมองจ้องเขาดั่งอสรพิษ เพียงหันไปเอ่ยทักทหารทั้ง 10 ของกองทัพมังกรดำด้านหลังเขาเบาๆ ค่อยเหินร่างนำออกไป
เหล่าผู้ชมที่มามุงดูด้านนอกเหลาอาหาร ก็เฝ้ามองต้วนหลิงเทียนพาคนทั้ง 10 เหินร่างจากไปเงียบๆ เหม่อมองจนทุกเหินร่างขึ้นฟ้าจากไปอย่างอื้ออึง
จนเมื่อต้วนหลิงเทียนกับพวกจากไปลับตาแล้ว ทั้งหมดค่อยได้สติกลับคืนอีกครั้ง
“มารดามันเถอะ! แม่ทัพของกองทัพมังกรดำ…หาญกล้าถึงเพียงนี้!?”
“ต่อหน้าน้องสาวของผู้บัญชาการกองทัพมังกรเงิน มันยังกล้าตัดแขนตัดขาสามีของนาง…เรื่องเช่นนี้กระทั่งต่อให้เป็นผู้บัญชาการกองทัพมังกรดำมาเอง ก็ยังไม่กล้ากระทำมิใช่หรือ?”
“มันไปเอาความมั่นใจมาจากที่ใดกันแน่?”
“โอย…ไม่ไหว ข้าคิดอย่างไรก็คิดไม่ออก!”
“เจ้าไม่ต้องคิดให้ปวดหัวหรอก…หลังจากวันนี้ไปข้าเชื่อว่าต้องเกิดเรื่องใหญ่โตแน่ มีหรือผู้บัญชาการกองทัพมังกรเงินจะยอมเลิกราง่ายๆ!”
