สำหรับฐานะในปัจจุบันของอีกฝ่ายที่เป็นถึงแม่ทัพของกองทัพมังกรดำนั้น มันไม่ได้สนใจแม้แต่นิดเดียว เพราะหลังมันจับตัวอีกฝ่ายกลับไปแล้ว อย่างมากพี่เมียของมันอันเป็นผู้บัญชาการกองทัพมังกรเงินก็แค่ออกไปไกล่เกลี่ยกับผู้บัญชาการกองทัพมังกรดำเท่านั้น
“ท่านแม่ทัพระวัง!”
“ท่านแม่ทัพระวัง!”
…
เมื่อเห็นหยางกงผิงโจนทะยานออกไปเจียนบรรลุถึงหน้าต้วนหลิงเทียน ทหารทัพมังกรดำทั้ง 10 ใต้บัญชาของต้วนหลิงเทียนก็พึ่งรู้สึกตัว พวกมันต่างร่ำร้องเตือนออกมาเสียงดังอย่างไม่รู้ตัว
พวกมันพอเห็นหยางกงผิงโจนทะยานเข้ามาอย่างดุดันเข้าหน่อย ก็สติเตลิดจนลืมเลือนไปเสียสิ้น…
ว่าแม่ทัพของพวกมันนั้น มีพลังฝีมือเหนือล้ำสุดที่แม่ทัพอีก 9 คนที่เหลือของกองทัพมังกรดำจะเทียบติด…
ทว่าหยางกงผิงผู้นี้ พลังฝีมือยังไม่สู้ ‘เหอจิ้งคุน’ แม่ทัพที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาแม่ทัพของกองทัพมังกรดำ หากไม่นับแม่ทัพของพวกมันด้วยซ้ำ!
ในขณะเดียวกันกับที่ทหารใต้บัญชาทั้ง 10 อุทานเตือนออกมาอย่างลืมตัว
ฟั่ฟ! ฟั่ฟ! ฟั่ฟ! ฟั่ฟ! ฟั่ฟ! ฟั่ฟ!
…
บังเกิดเสียงกระบี่หอนดังขึ้น
ภายใต้สายตาของทุกคน ต้วนหลิงเทียนที่ยืนอยู่อย่างสงบนั่น อยู่ๆก็ปรากฏแสงสว่างสีขาวสาดส่องออกมาจากร่างกาย เป็นรังสีกระบี่ที่เปล่งแสงสว่างอย่างน่าอัศจรรย์มากมายกำลังพวยพุ่งออกมาจากร่างเขา!
มองไปปราดเดียวก็บอกได้ว่ารังสีกระบี่เหล่านี้มีมากมายนับพัน!
