และในขณะที่ความสนใจของทุกคนถูกรังสีกระบี่นับพันที่พวยพุ่งขึ้นจากร่างต้วนหลิงเทียนดึงดูดความสนใจไปนั้นเอง
“อ๊าคคคค….!!!”
เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดจับใจหนึ่งพลันดังขึ้น
เรียกว่าเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดโหยหวนนี่ ช่างชวนให้ผู้คนหัวใจสะท้านนัก พากันขนลุกเกรียวขึ้นมาอย่างพร้อมเพรียง…
ปงงงง!!
เสียงสนั่นลั่นดังขึ้นอีกครั้ง และคราวนี้ผู้ชมทั้งหลายก็แลเห็นกันชัดเจน
แขนขวาของหยางกงผิงแม่ทัพของกองทัพมังกรเงิน ที่พุ่งไปด้วยกระบวนท่าคว้าจับต้วนหลิงเทียนเมื่อครู่ตอนนี้ได้ขาดด้วนเสมอไหล่!
และในเวลาเดียวกันกับที่แขนขวาของมันถูกตัดขาดเสมอไหล่ มันก็ถูกเท้าขวาต้วนหลิงเทียนยกขึ้นถีบยันเข้ากลางยอดอกอย่างแรง จนคนกระเด็นปลิดปลิวไปราวลูกเกาทัณฑ์พ้นคันศร!
เห็นได้ชัดว่าเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดจนเสียงหลงเมื่อครู่ เป็นของหยางกงผิงนี่เอง
“อย่า—”
หยางกงผิงที่ถูกต้วนหลิงเทียนยันยอดอกจนร่างตีหลังกาไปไม่เป็นท่า ยังทันเห็นว่าบัดนี้มีรังสีกระบี่ชุดหนึ่งกำลังพุ่งเข้าหาแขนที่ถูกตัดของมัน ทำให้หน้ามันอดไม่ได้ที่จะเปลี่ยนสีกลับกลาย ร่ำร้องออกมาเสียงหลงอีกรอบ!
ถึงแขนมันจะถูกตัดขาด แต่ตราบใดที่ยังไม่ถูกทำลายจนเสียหาย มันก็สามารถนำกลับมาต่อได้
แต่หากถูกทำลายไปล่ะก็มันได้กลายเป็นไอ้ด้วนแล้วจริงๆ!
ฟั่ฟ! ฟั่ฟ! ฟั่ฟ! ฟั่ฟ! ฟั่ฟ!
…
