เผชิญหน้ากับหยางกงผิงที่แลดูโกรธเป็นฟืนไฟ ต้วนหลิงเทียนยังคงแลดูสงบ กล่าวคำตอบไปด้วยน้ำเสียงเฉยเมย “หาไม่แล้ววันนี้เจ้าตาย…”
โชคดีที่เจ้าไม่ได้แตะต้องคนของข้า…
หาไม่แล้ววันนี้เจ้าตาย!
ทันทีที่ต้วนหลิงเทียนพูดวาจาประโยคดังกล่าวออกมา โถงเหลาก็เปลี่ยนเป็นเงียบงันทันใด
กระทั่งนอกเหลาเองก็เงียบกริบ!
นั่นเพราะทุกเรื่องราวและถ้อยคำที่เกิดขึ้นในโถงเหลา ผู้คนก็ได้ยินชัดหู ได้เห็นคาตา…
พอได้ยินคำพูดของต้วนหลิงเทียน พวกมันจึงอดตกตะลึงไม่ได้!
“แม่ทัพคนใหม่ของกองทัพมังกรดำ…จักดุร้ายเกินไปไหม?”
นี่คือความคิดที่ผุดขึ้นในใจของพวกมันโดยไม่ได้นัดหมาย
ต้องทราบด้วยว่าแม่ทัพของกองทัพมังกรเงินอย่าง หยางกงผิง ที่นั่งอยู่ในโถงเหลานั่น ไม่ใช่มีฐานะเป็นแค่แม่ทัพของกองทัพมังกรเงินธรรมดาๆเท่านั้น…
เพราะนอกเหนือจากเป็นแม่ทัพของกองทัพมังกรเงินแล้ว มันยังมีอีกฐานะก็คือ น้องเขยของผู้บัญชาการกองทัพมังกรเงิน!
ด้วยเหตุนี้เอง ในอดีตกระทั่งแม่ทัพอันดับ 1 ของกองทัพมังกำดำเหอจ้งคุน ยามพบหน้ามันยังต้องไว้หน้ามันหลายส่วน ไม่กล้าตอแยหยางกงผิงมากเกินไป…
เช่นนั้นแล้วทุกคนจึงอดไม่ได้ที่จะตกตะลึงกับท่าทีของแม่ทัพคนใหม่ของกองทัพมังกรดำอย่างต้วนหลิงเทียนนัก!
“เจ้าว่าอะไรนะ?!”
ภายในโถงกลางของเหลา หยางกงผิงถึงกับทะลึ่งพรวดลุกขึ้นจากเก้าอี้!
